Zdjęcie główne
WYCHOWANIE


Pies uczy się przez całe życie, 24 godziny na dobę. Dlatego już od samego początku tak ważna jest konsekwencja oraz jasne określenie reguł i naszych wymagań wobec szczenięcia. Ucząc szczenię podstawowych zasad codziennego życia w naszym domu oraz w trakcie szkolenia najlepiej wykorzystać metody pozytywnego wzmocnienia, czyli nagradzać i chwalić psa za zachowania jakich od niego oczekujemy.

NAUKA UTRZYMANIA CZYSTOŚCI

Szczenię, które właśnie przybyło do nowego domu zwykle nie umie jeszcze zachować czystości. Będzie się jednak starało nie nabrudzić na swoje posłanie, chyba, że jest chore. Uczenie czystości w warunkach domowych nie jest skomplikowane, wystarczy tylko nieco cierpliwości, oraz szczególnie częste i regularne wyprowadzanie, zwłaszcza po posiłkach, zabawie i przebudzeniu.

To klucz do sukcesu, ponieważ szczenię nie ma jeszcze pełnej kontroli nad swoimi potrzebami fizjologicznymi. Zawsze nagradzaj szczenię, gdy załatwia się w pożądanym miejscu. Kiedy zrozumie, ze powinno załatwiać się na zewnątrz, wcale nie znaczy to, że Twoja praca jest już zakończona. Musisz jeszcze utrwalić ten nawyk i przygotować się na małe „wypadki” zdarzające się szczenięciu jeszcze jakiś czas.

Nagradzaj szczenię głosem lub pieszczotą, gdy załatwi się we właściwym miejscu.
Nauka utrzymania czystości

Codzienna nauka

Podstawą relacji z psem jest zaufanie. Oczywisty fakt, o którym jednak często zapominamy. Zbudowanie zaufania psa do opiekuna jest początkiem do dalszej nauki, pracy, szkolenia... i wspólnego życia. Spokojny pies, który czuje się bezpiecznie pod Twoją opieką z chęcią będzie wykonywał polecenia i szybko uczył się nowych zadań. Pomocne będą tutaj przede wszystkim: cierpliwość, spokój i łagodna konsekwencja.
Zanim wybierzesz się na „kurs posłuszeństwa psa” lub powiesz o swoim psie, że jest „niegrzeczny”, zastanów się, co właściwie rozumiesz przez określenie „grzeczny pies”.

Z pewnością chcesz, aby Twój pies przybiegał na zawołanie, nie skakał na gości i zachowywał się poprawnie „przy stole”. Z pewnością, jeśli tego nie zrobi zdenerwujesz się i zezłościsz na niego. Tymczasem, Twój pies nie zdaje sobie sprawy kiedy jest „grzeczny”, a kiedy „niegrzeczny”. Twoim zadaniem jest uświadomienie mu jakie zachowania są według Ciebie pożądane, a jakich nie akceptujesz. Dodatkowo, musisz sprawić, aby pies chętnie spełniał twoje polecenia i prezentował pożądane zachowania!

Kiedy urocze szczenię zjawia się domu nikomu nie przeszkadza, gdy nieporadnie wspina się na nogi gości i skacze, chcąc zwrócić na siebie uwagę, lub biega po całym mieszkaniu i zajmuje się wszystkim, na co ma ochotę. Dopiero kilka miesięcy później, kiedy urocze szczenię waży kilkanaście lub kilkadziesiąt kilogramów i chce przywitać gości w ten sam sposób złościmy się na nie, bo jest „niegrzeczne”.

Pokaż psu, iż zachowania, których oczekujesz są dla niego ciekawsze i atrakcyjniejsze niż jakiekolwiek inne: jeśli przestanie skakać na gości i nagrodzisz go smakołykiem lub zabawą, z pewnością „grzeczne witanie” gości będzie dla niego satysfakcjonującym zachowaniem. Pamiętaj, aby tempo nauki dostosować do umiejętności psa lub szczenięcia i trudności zachowania, którego wymagasz. Naukę zachowania należy zacząć jak najwcześniej, jak tylko szczenię pojawi się w domu. Tutaj również przyda się cierpliwość i łagodna konsekwencja.
Pierwszym odruchem właściciela na niepożądane zachowanie psa bywa chęć ukarania go. Jednak zastanów się przez chwilę nad celowością takiego postępowania. Często kara wymierzana jest zbyt późno i pies nawet nie wie, za co został ukarany, odczuwa jedynie strach. Podważa to jego ZAUFANIE do Ciebie oraz buduje KONFRONTACYJNY stosunek między wami. Istnieje również ryzyko, że ukarany pies zacznie reagować agresywnie („agresja rodzi agresję”).

Dlatego, nie czekaj, aż pies popełni błąd, aby go ukarać - jak najszybciej naucz go właściwego zachowania. Pamiętaj też o okresie próbnym i nie oczekuj, iż szczenię od razu będzie wykonywało wszystkie twoje polecenia i stosowało się do Twoich zasad. Kiedy szczenię jest „niegrzeczne” oznacza to jedynie, iż potrzebuje więcej pracy i pomocy z Twojej strony, a nie kary!
Psa należy bardzo wcześnie przyzwyczajać do noszenia obroży, a następnie chodzenia na smyczy. Naukę chodzenia na smyczy możesz rozpocząć już w domu. Ćwiczenia powtarzaj nawet kilka razy dziennie, ale zawsze w krótkich seriach. Taki trening wymaga dużo cierpliwości, ale Wasz wspólny wysiłek na pewno się opłaci.

Jeśli szczenię ciągnie i rwie na smyczy, stań bez ruchu i nie mówiąc nic, czekaj aż pies się uspokoi. Dopiero wtedy ruszaj dalej. Pamiętaj o częstym nagradzaniu, jeśli pies zachowuje się spokojnie i zwraca na Ciebie uwagę.
Przychodzenie na zawołanie jest bardzo ważną umiejętnością psa, która przede wszystkim zapewnia mu bezpieczeństwo.
Jeśli planujesz zapisać się do szkoły dla psów, instruktorzy udzielą ci wskazówek jak postępować w zależności od stopnia umiejętności Twojego psa i waszej relacji, ale istnieją pewne sposoby, które warto stosować już od samego początku; od pierwszego spaceru ze szczenięciem:
  • zawsze nagradzaj psa, który przybiegł na Twoje zawołanie
  • nigdy nie karz i nie złość się na psa, który nie przybiegł od razu (bo następnym razem nie przyjdzie w ogóle!)
  • nie używaj imienia psa w złości lub zamiast komendy, imię ma kojarzyć się psu z czymś przyjemnym, czymś, dla czego warto do Ciebie jak najszybciej podbiec
  • nie nadużywaj imienia psa i nie wołaj go cały czas w trakcie spaceru – Twoje nawoływania staną się dla niego "stałym elementem dźwiękowym otoczenia" i w końcu przestanie na nie reagować.
Właściciele nagradzają psy pieszczotą, zabawą, smakołykiem czy pozwoleniem na "coś fajnego" (zabawa z innym psem, wyjście do ogrodu, itp.) W różnych sytuacjach ta sama rzecz może być nagrodą lub nie: zmęczony po spacerze pies nie będzie chciał się bawić, a po posiłku niekoniecznie skusi się smakołyk. Pamiętaj: aby nagroda była skuteczna, powinna mieć w momencie stosowania bardzo duże znaczenie dla psa; musi być naprawdę atrakcyjna i pożądana!
Szczenię, które właśnie przybyło do nowego domu zwykle nie umie jeszcze zachować czystości. Będzie się jednak starało nie nabrudzić na swoje posłanie, chyba, że jest chore. Uczenie czystości w warunkach domowych nie jest skomplikowane, wystarczy tylko nieco cierpliwości, oraz szczególnie częste i regularne wyprowadzanie, zwłaszcza po posiłkach, zabawie i przebudzeniu.

To klucz do sukcesu, ponieważ szczenię nie ma jeszcze pełnej kontroli nad swoimi potrzebami fizjologicznymi. Zawsze nagradzaj szczenię, gdy załatwia się w pożądanym miejscu. Kiedy zrozumie, ze powinno załatwiać się na zewnątrz, wcale nie znaczy to, że Twoja praca jest już zakończona. Musisz jeszcze utrwalić ten nawyk i przygotować się na małe „wypadki” zdarzające się szczenięciu jeszcze jakiś czas. Nagradzaj szczenię głosem lub pieszczotą, gdy załatwi się we właściwym miejscu.
Należy przestrzegać elementarnych zasad wychowania, zachowując się w sposób konsekwentny – nie można jednego dnia na coś pozwalać, a następnego tego samego zabronić. Postępuj stanowczo, ale cierpliwie i uważnie.
Pamiętaj, iż pies jest zwierzęciem aktywnym i spacer nie może ograniczać się do załatwienia potrzeb fizjologicznych. Jeszcze przed zakupem szczenięcia należy zastanowić się ile czasu jesteś w stanie poświęcić na codzienne spacery i wspólną aktywność ze swoim podopiecznym. Jeśli spędzasz dużo czasu poza domem, a po pracy nie masz już siły na spacery i zajmowanie się psem, rozważ ponownie, czy na pewno jesteś gotowy na posiadanie psa lub pomyśl o odpowiedniej dziennej opiece podczas Twojej nieobecności. Większość dobrych szkół dla psów oferuje już taką możliwość. Sprawdź wcześniej, jak wyglądają codzienne zajęcia i jakie kwalifikacje posiadają opiekunowie.
 
  • Przed spacerem​. Idealny spacer zaczyna się jeszcze przed wyjściem z domu. Jeśli lubisz skaczącego po Tobie podekscytowanego psa, który z radości nie pozwala Ci sięgnąć po smycz, możesz ominąć poniższy fragment i przejść do następnego punktu idealnego spaceru.
    Przygotowania do spaceru przebiegają znacznie spokojniej jeśli pies siedzi i cierpliwie czeka, aż założysz mu obrożę i smycz. Przeczekaj niecierpliwe piszczenie, szczekanie czy dreptanie i skakanie, aż pies się uspokoi i dopiero wtedy kontynuuj przygotowania. Jeśli nie masz czasu na czekanie, wydaj komendę „siad” i powtarzaj to za każdym razem w tej samej sytuacji. Po jakimś czasie Twój pies będzie sam siadał i czekał na wyjście.
 
  • Wyjście - "opiekun przodem". Ze uwagi na bezpieczeństwo psa opiekun powinien zawsze wychodzić pierwszy. Unikniesz dzięki temu niechcianych spotkań psa z sąsiadem, bądź innym psem w wąskiej klatce. Warto stosować tą zasadę we wszystkich sytuacjach, gdy np.: wchodzimy do pomieszczenia, schodzimy lub wchodzimy po schodach lub wychodzimy na ruchliwą ulicę.
    Utrzymaj psa w pozycji siad dopóki nie wyjdziesz z domu. Jeśli zdąży wyjść przed Tobą, spokojnie cofnij się i spróbuj jeszcze raz – do skutku. Nagrodą za grzeczne siedzenie jest dla psa samo wyjście z Tobą na spacer!
 
  • Dobry spacer to ciekawy spacer. Nie jest to czas na Twoje zaległe rozmowy przez telefon w ślad za ciągnącym na smyczy psem.
    Jeśli Twój pies „wyprowadza Cię na spacer”, a Ty zamyślony podążasz za podopiecznym – może czas pomyśleć o zatrudnieniu „petsittera”.
    W takim modelu stajesz się najmniej atrakcyjnym obiektem na spacerze i Twój pies będzie ciągnął na smyczy do innych ciekawszych osób, zwierząt i zapachów, jakie znajdzie w okolicy, a po spuszczeniu ze smyczy nie będzie chętnie wracał na przywołanie "nudnego opiekuna". Postaraj się być aktywnym uczestnikiem wspólnego spaceru, nagradzaj psa smakołykiem lub zabawą kiedy zwraca na ciebie uwagę i proponuj wspólne zabawy: przeciągnie sznura, tropienie lub pogoń. Jeśli biega wolno, bez smyczy zawsze nagradzaj każdy powrót na Twoje zawołanie.
    Pamiętaj, iż pies „czyta” świat głównie zmysłem węchu. Pozwól mu na spokojne węszenie i nie ciągnij go niecierpliwie po trawniku ponieważ spóźnisz się na autobus – następnym razem wyjdź odpowiednio wcześniej. Węszenie uspokaja psa i pozwala na zaspokojenie jego naturalnych potrzeb – pies może być bardziej zadowolony z długiego spaceru na smyczy, kiedy pozwolisz mu powęszyć, nagrodzisz za uwagę i zainicjujesz zabawę, niż kiedy biega sam po ogromnej pustej łące, bez Twojego zainteresowania. 
    Ciekawy i aktywny spacer będzie nie tylko wspólną przyjemnością – zaspokojenie potrzeb psa pozwoli uniknąć pogryzionych butów i mebli, a Ty utrzymasz dobrą kondycję i zdrowie dzięki regularnemu przebywaniu na świeżym powietrzu.
    W zależności od okolicy, każdy spacer będzie wyglądał inaczej.
 
  • Uwaga ogród! Pies udomowiony już około 40 000 lat temu przez wieki kształtowany był aby jak najlepiej współpracować z człowiekiem, a poszczególne rasy zostały wyspecjalizowane w konkretnych zadaniach. Sprawia to, iż pies szuka kontaktu z człowiekiem, chętnie podejmuje wspólne zabawy i w odpowiednich warunkach jest doskonałym towarzyszem w codziennej pracy.
    Jednocześnie, bardzo często właściciele psów mieszkający w domach poza miastem uważają, iż ogród jest wystarczającą przestrzenią dla psa i pozostawiony codziennie w obrębie tej samej przestrzeni jest szczęśliwszy niż pies mieszkający w mieście, w bloku. 
    Takie myślenie jest pułapką, ponieważ pies z miasta, nawet przy ograniczonej przestrzeni zielonej, może liczyć na ciągły kontakt ze swoim opiekunem, wspólne spacery, zabawy i poznawanie nowych terenów. Pies przebywający cały dzień w tym samym ogrodzie jest pozbawiony kontaktu z innymi psami, a nierzadko ma bardzo ograniczony kontakt ze swoim opiekunem. Może to prowadzić do pojawienia się depresji u psa, zwierzę może być apatyczne, a bardzo często staje się agresywne wobec innych psów, osób, czy samochodów ponieważ traktuje wszystko poza ogrodem jako obce i potencjalnie niebezpieczne (brak socjalizacji).
Ważne
Okres wzrostu jest najlepszym okresem dla psa na „nauczenie się Twojego świata”.Przyzwyczajaj go stopniowo do swego stylu życia tak, aby jak najszybciej poznał prawie wszystko, z czym będzie miał do czynienia w życiu dorosłym (ludzie, a czasem tłumy ludzi, samochody, inne zwierzęta, windy, wizyty u lekarza, czy codzienne rytuały właściciela, itp.). Z pewnością masz też wobec psa pewne oczekiwania i chcesz aby zachowywał się tak, a nie inaczej w danej sytuacji; żeby gryzł zabawkę ale już nie Twoje buty, żeby witał się z Tobą skacząc entuzjastycznie, ale też siedział grzecznie kiedy wchodzą goście. Pamiętaj, iż wszystkiego musisz go najpierw nauczyć i pokazać mu czego oczekujesz. Im wcześniej, tym lepiej i łatwiej!