Wychowanie kota – czy to w ogóle możliwe?

Co wiemy o kotach? Czy jesteśmy świadomi, z czym wiąże się współzamieszkiwanie z przedstawicielem gatunku Felis catus? Co zrobić, by wspólne życie nie było przyczyną przykrych niespodzianek? Jak wychować kota? W tym celu niezbędna jest odpowiednia wiedza.

Brak znajomości potrzeb i motywów naturalnych zachowań kota bywa źródłem poważnych nieporozumień. U podstaw satysfakcjonującej i harmonijnej relacji ze zwierzęciem, które ma nam towarzyszyć nawet przez kilkanaście lat, leży właśnie wiedza i wzajemne zrozumienie. Co musimy wiedzieć o kotach domowych? Jak poznać ich specyficzne potrzeby?

Kot domowy – towarzysz idealny?

Kot jest jednym z najbardziej cenionych zwierząt. Czysty, niezależny, inteligentny, w dużym stopniu samowystarczalny, ma wiele zalet, ale też własne potrzeby. Wychowanie kota odbywa się do pewnego stopnia „samoczynnie”. Zwierzę łatwo się bowiem uczy poprzez obserwację i konsekwencje swoich zachowań. Znakomicie adaptuje się do życia zarówno w dużym domu, jak i małym mieszkaniu. Jest świetnym towarzyszem dla osób mieszkających samotnie i dla wieloosobowej rodziny.

Kłopotliwe zachowanie kota

Pewne zachowania kota, z naszego punktu widzenia, bywają jednak uciążliwe. Nie lubimy, gdy nasz pupil drapie, brudzi czy hałasuje w środku nocy. Zdarza się, że posądzamy go o złośliwość, a nawet złe intencje. Czy wychowanie kota jest zatem naprawdę możliwe? Klucz do sukcesu – co należy podkreślić raz jeszcze – tkwi w poznaniu i uszanowaniu jego kociej natury.

Wychowanie kota – od czego zacząć?

Ułożenie kota jest jak najbardziej możliwe. Należy jednak pamiętać, że niektóre zachowania kotów są wrodzone i właściwe całemu gatunkowi. Z tego powodu musimy umożliwić kotu zaspokojenie jego zwierzęcych potrzeb, jednak w akceptowany przez nas sposób. W przeciwnym razie, prędzej czy później przyjdzie nam się zmierzyć z problemami wychowawczymi. Które z kocich zachowań należy zaakceptować?

  • Polowanie

W warunkach domowych ofiarą łowczych zapędów naszych pupili padają zazwyczaj różnego rodzaju zabawki (piłeczki, myszki czy kulki papieru). Nie lada atrakcją bywa fruwająca po pokoju mucha czy wypłoszony zza szafy pająk. Koty wychodzące mogą przynieść do domu schwytaną przez siebie mysz lub ptaka. Jeśli nie zapewnimy kotu wystarczającej porcji tego typu rozrywek, sam zacznie szukać sposobności do polowań. Celem ataków kota mogą stać się nasze stukające w klawiaturę palce, ruszające się pod kołdrą stopy, powiewające na wietrze zasłony i wiele więcej. W tej kwestii kocia inwencja bywa nieograniczona.

  • Drapanie

Czynność ta służy rozciąganiu mięśni kota, ścieraniu pazurów i oznaczaniu własnego terytorium. Drapanie jest więc dla kota zarówno przyjemne, jak i potrzebne. Jedyne co możemy zrobić, podobnie jak w przypadku polowania, to tak zorganizować otoczenie kota, by znalazło się w nim wystarczająco dużo atrakcyjnych z kociego punktu widzenia przedmiotów. Wyposażmy się w specjalne drapaki, w których będzie mógł regularnie zatapiać pazury, nie przyprawiając nas jednocześnie o ból głowy z powodu zniszczonej kanapy czy fotela.

  • Strefowość

Najważniejsze cztery obszary, na które kot dzieli swoje terytorium, to strefa zabawy, odpoczynku, karmienia oraz zaspokajania potrzeb fizjologicznych. Łatwość adaptacyjna sprawia, że choć obszar „będący w posiadaniu” kotów wolno żyjących lub wychodzących może zajmować nawet do kilkunastu hektarów, zwierzęta te równie dobrze czują się nawet w małym mieszkaniu. Warunkiem jest prawidłowa organizacja ich przestrzeni. Kocia jadalnia nie powinna znajdować się w sąsiedztwie kuwety. Na sypialnię nasz pupil chętnie wybiera miejsca nasłonecznione i ciepłe, jego legowisko warto umieścić więc w pobliżu źródła ciepła. Kot lubi gonitwy, wspinaczki, wskakiwanie na półki i szafki czy chowanie się w różnego rodzaju skrytkach. Powinniśmy więc umożliwić mu dostęp do wszystkich tego typu atrakcji. W przeciwnym razie wychowanie kota może być znacznie trudniejsze.

  • Znaczenie terytorium

Z terytorialnością wiąże się równie naturalna dla kotów skłonność do oznaczania przedmiotów i miejsc, które uważają za własne lub które pragną „oswoić”. Zwierzę znakuje swoje terytorium poprzez ocieranie się, drapanie czy znaczenie moczem. Zwłaszcza w ostatnim przypadku – oczywiście jeśli u podstaw takiego zachowania nie leży żadne zaburzenie zdrowotne – najskuteczniejszym sposobem wychowania kota oskarżanego nie raz o złośliwość lub upartość, bywa jego kastracja. Więcej na temat kastracji i sterylizacji kotów przeczytasz we wcześniejszym artykule.

  • Nocna aktywność

Chociaż towarzyszące ludziom koty w znacznej mierze dostosowują się do naszego trybu życia, natura bardzo często bierze górę. Zwiększona aktywność wieczorem i w nocy, to spadek po dzikich przodkach. Ich przyczyną może być także niedostateczna stymulacja w ciągu dnia. Jeśli większość dnia nasz kot przesypia, nie powinniśmy się dziwić jego nocnym eskapadom. Rozwiązaniem jest aktywizacja kota i wspólna zabawa w ciągu dnia, która pozwoli na wykorzystanie jego zapasów energii.

Jak wychować kota?

Pamiętajmy więc, że wychowanie kota nie może polegać na odbieraniu zwierzęciu prawa do robienia tego, co podpowiada mu instynkt. Kluczem jest za to umiejętna modyfikacja jego naturalnych popędów, by nie stawały się więcej źródłem problemów. Należy tak przekierować zachowania kota, by nie stanowiły więcej wyjątkowo uciążliwego problemu. Sztuka wychowania kota polega zatem na umiejętności osiągania kompromisów pomiędzy tym co ludzkie i kocie.

Czy wiesz, jak interpretować różne zachowanie kota? Przeczytaj nasz wcześniejszy artykuł i poznaj tajniki “kociej mowy”.

40257

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij