Stereotypy o psach i ich zachowaniu

Aby w ogóle móc zacząć rozważać problemy behawioralne czy szkoleniowe, najpierw musimy poznać, zrozumieć i zinterpretować zachowanie psa. Niestety często można się spotkać z błędnym postrzeganiem ras i zachowań psów. We wpisie najpopularniejsze, i zwykle nie mające zbyt wiele wspólnego z prawdą, mity o psach.

Wydaje mi się, że interpretacja zachowania psa jest jednym z ważniejszych zagadnień. Powinni mu poświęcić uwagę nie tylko ludzie zajmujący się szkoleniem psów, ale również wszyscy ci, którzy w jakikolwiek sposób mają zawodowo lub amatorsko do czynienia ze zwierzętami (personel schronisk dla bezdomnych zwierząt, obsługa hoteli, wolontariusze zajmujący się bezdomnymi zwierzętami czy w końcu lekarze weterynarii). Ludzie ci mają najczęstszy kontakt, a przez co ogromny wpływ na właścicieli psów. To właśnie oni w dużej mierze tworzą pewne stereotypowe poglądy na psy oraz interpretację ich zachowań.

Stereotypowy wizerunek psa

Takie mocno uogólnione, a czasem nawet błędne spojrzenie na życie psów, doprowadza do powstawania lub nasilania się pewnych zachowań problematycznych. Dobrym przykładem tego, o czym szerzej będę pisać w dalszej części artykułu, jest pies rasy siberian husky i stereotyp na temat jego zachowania. Uważa się, że pies tej rasy musi w trakcie spaceru ciągnąć na smyczy, gdyż nie jest w stanie się nauczyć właściwego postępowania. Owszem, większość właścicieli nie uczy swoich husky, stąd też psy te nic nie umieją. Potwierdza to w przekonaniu niektórych tezę, że siberian husky nie nadają się do szkolenia.

Najpopularniejsze psie stereotypy

Najczęściej spotykane stereotypy i błędy dotyczące psiego świata może podzielić na cztery główne grupy:

1. stereotypy dotyczące poszczególnych ras;

2. błędna interpretacja wybranych psich zachowań, takich jak:

  • odwracanie głowy,
  • odwracanie się bokiem lub tyłem,
  • zastyganie w bezruchu,
  • machanie ogonem,
  • jeżenie sierści,
  • siadanie,
  • kładzenie się,
  • ziewanie,
  • podchodzenie po łuku;

3. błędne, mocno zakorzenione poglądy dotyczące zachowań „dominacyjnych”;

4. poglądy dotyczące szkolenia i tresury psów.

Krzywdzące poglądy na temat psów

Stereotypy, bo o nich mowa, obejmują każdą dziedzinę naszego życia: płeć, rasę, wyznanie, pochodzenie, a nawet kolor włosów. Ale czy dotyczą również psów? Okazuję się, że tak i odnoszą się zazwyczaj do rasy i związanych z nią problemów. W niniejszym artykule zajmę się właśnie problemami związanymi ze stereotypami na temat ras psów. Któż z nas nie słyszał określeń typu: to trudna rasa, to specyficzna rasa, ta rasa już tak ma i nic się z tym nie da zrobić czy psy tej rasy uciekają i nie ma takich zabezpieczeń, które mogłyby je powstrzymać. Można by tak wymieniać w nieskończoność.

Wzorzec rasy a indywidualne predyspozycje

Każdy behawiorysta z takimi „mądrościami” styka się na co dzień. Czasem trudno wyjaśnić, że wcale tak nie musi być. Oczywiście, każda rasa jest inna i naturalne wzorce zachowań mają wpływ między innymi na szybkość uczenia się, sposób komunikacji, relacje z opiekunami i charakterystyczne zachowania. Ale czy oprócz tego, każdy pies nie jest indywidualnością? Czy nie mamy wpływu na jego zachowanie? Czy to oznacza, że siberian husky bądź wilczak czechosłowacki zawsze muszą uciekać? Kiedyś znajomy profesor zajmujący się między innymi etologią powiedział mi, że psy nigdy nie uciekają, jeśli nie mają powodu.

Dlaczego pies ucieka?

Zdziwiło mnie to, ale od razu usłyszałam wyjaśnienie: Pies czasem tylko odbiegnie, na przykład za tropem lub zwierzyną, a potem ma problem z powrotem do opiekuna. Pies, który notorycznie wymyka się z ogrodu, ma do tego powód, taki jak nuda, frustracja, popęd seksualny oraz brak więzi z opiekunem – i to jest ucieczka. Cóż, coś w tym założeniu jest, ale nadal zostaje pytanie, czy wymienione rasy muszą uciekać. Według tej tezy, wcale nie muszą. Trzeba tylko zapewnić im odpowiednią aktywność fizyczną i intelektualną, nawiązać z nimi więź, a przede wszystkim nauczyć się „czytać” swojego psa. Najważniejsza jest zatem komunikacja.

Zrozumienie i wychowanie psa

Do powyższego można by dodać jeszcze konieczność nauczenia się zapobiegania pomysłom naszego psa. Nie oszukujmy się – jeżeli się postaramy, to tak zabezpieczymy ogród, że nasz pies nie będzie miał możliwości ucieczki. Oczywiście nie można zapominać o wypadkach losowych, typu niedomknięta bramka. W takiej sytuacji mamy jednak do czynienia ucieczką jednorazową, a nie nagminną.

zachowanie psa

Sprawdź, jak interpretować zachowanie psa.

Pamiętajmy też, że jeśli posiadamy psa o silnym instynkcie łowieckim, który jest szczególnie skierowany na pogoń, bądź gdy nasz pupil niekoniecznie wraca do nas na komendę, to puszczanie go luzem w lesie pełnym dzikich zwierząt (poza uwarunkowaniami prawnymi) jest, lekko mówiąc, nieodpowiedzialne.

Stereotypy na temat ras psów

Wróćmy jednak do ogólnych stereotypów rasowych. Najczęstszym jest oczywiście ten dotyczący psów „bullowatych” określanych jako „psy mordercy”. Niestety takie błędne, ale silnie zakorzenione poglądy dotyczą wielu ras. Warto przytoczyć kilka z nich:

  • siberian husky:
  • lubi uciekać;
  • uparty;
  • nie przywiązuje się do opiekuna;

 

  • owczarek niemiecki:
  • bardzo mądry;
  • bezproblemowy;
  • musi być prowadzony twardą ręką;
  • nie wymaga szkolenia, gdyż z natury lubi zadowalać opiekuna;

 

  • wilczak czechosłowacki:
  • lubi uciekać;
  • trudny w szkoleniu;
  • nieufny;

 

  • labrador:
  • łagodny;
  • bezproblemowy;
  • nie wymaga szkolenia, gdyż zawsze jest posłuszny;
  • musi być gruby;
  • kocha wszystkich ludzi;

 

  • Yorkshire terrier:
  • złośliwy;
  • nie lubi ruchu;
  • powinien załatwiać potrzeby fizjologiczne do kuwety;
  • nie potrzebuje szkolenia, gdyż z racji swojego małego rozmiaru nie sprawia żadnego problemu.

Geneza psich stereotypów

Można by wymienić jeszcze wiele innych przykładów. Skąd biorą się takie obiegowe opinie na temat psów? Poglądy na temat charakteru, podatności na szkolenie czy użyteczności danej rasy, ludzie czerpią najczęściej z prasy, różnego typu poradników i programów telewizyjnych. Niestety równie często są to filmy i książki fabularne. Opinie niosące ze sobą najwięcej nieścisłości i błędów, a co za tym idzie niebezpieczeństw, ludzie czerpią od spotkanych „pseudoznawców” spraw kynologicznych.

Jak traktować czworonoga

Charakterystyczne cechy danej rasy powinny być tylko ogólnymi wytycznymi dotyczącymi, w szczególności, aktywności wynikających z tzw. łańcucha łowieckiego. Jednak to, jak będziemy wychowywać i szkolić naszego psa, jest zależne od jego osobniczych cech związanych między innymi z jego osobowością i wcześniejszymi doświadczeniami. Rasa to tylko drogowskaz – każdy pies codziennie „mówi” nam, kim jest i jak należy z nim postępować.

Przeczytaj także, jakie są największe mity o kotach domowych.

1496

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij