Pies sam w domu – jak nauczyć psa zostawać w domu?

Nauczenie psa przebywania samemu w domu to bardzo istotny element wychowania naszego czworonoga. Jak powinien wyglądać „trening samotności”, na co zwrócić szczególną uwagę i kiedy zacząć uczyć psa zostawania samemu w domu?

Problemy separacyjne często mylnie kojarzone są z zachowaniem psów „po przejściach” – adoptowanymi, skrzywdzonymi przez ludzi, zaniedbanymi – np. zbyt wcześnie odebranymi od matki, pozbawionymi we wczesnym okresie rozwojowym bodźców środowiskowych lub  właściwej socjalizacji.

Jednak ten typ zaburzeń zachowania (o którym możecie szerzej przeczytać tutaj) może dotknąć również psa wziętego z pewnej i sprawdzonej hodowli psów rodowodowych – mimo wielu starań hodowcy włożonych w jego wczesny rozwój. Powodem tego może być między innymi niewłaściwa nauka „samotności”, czyli tej bardzo istotnej, ale niezmiernie trudnej dla psa umiejętności oraz błędy popełnione przez nowych opiekunów.

Pies sam w domu – nauka od najmłodszych lat

Gdy do naszego domu trafia pies, szczególnie jeśli jest to szczeniak lub bardzo młody pies, przygotowujemy się do tego, żeby został sam w domu dużo wcześniej – przygotowujemy legowisko, kupujemy miseczki, szelki, smyczki, i inne zabawki, które są oczywiście bardzo istotne.
Dużo ważniejsze jest jednak zaplanowanie rozwoju emocjonalnego naszego psa, czyli procesu wychowania i szkolenia. Jedną z ważniejszych umiejętności, której pies powinien się nauczyć, to samotne przebywanie w domu przez 8 czy nawet 10 godzin. Jest to okres w którym nasz pies, czasem bardzo młody, musi poradzić sobie z lękiem, frustracją, tęsknotą i nudą – żaden pies nie jest w stanie nauczyć się tego bez udziału opiekuna.

Pies pod opieką opiekuna

Psy lubią towarzystwo, a nie jego brak

Psy są zwierzętami socjalnymi – do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania potrzebują obecności innych osobników. W toku zmian ewolucyjnych pies, jako gatunek, przystosował się do wspólnego życia, współpracy i nawiązywania silnych więzi z ludźmi ale również z innymi gatunkami, które traktuje jak członków własnej grupy rodzinnej. Z tego też powodu długie godziny samotności nie są dla niego ani naturalne, ani komfortowe. Pies, będąc samemu w domu, musi zostać do tego odpowiednio przygotowany.

My, jako opiekunowie, musimy dołożyć wszelkich starań, aby nasz pies nauczył się, że okres przebywania samotnie nie jest niczym złym i można spędzić go na miłych zajęciach np. odpoczywając czy bawiąc się gryzakami i innymi zabawkami edukacyjnymi.

Urlop na psie żądanie

Często, gdy decydujemy się na wzięcie szczeniaka, planujemy na pierwsze 2 tygodnie urlop w pracy lub pracujemy zdalnie – jest to bardzo dobre rozwiązanie, które pozwala nam na spokojne i planowane wprowadzenie psa do nowego otoczenia. Pamiętajmy, że dla każdego szczeniaka oddzielenie od matki, rodzeństwa, ale również od hodowców i miejsca, w którym przyszedł na świat, to ogromna trauma.

Nowy dom to duże wyzwanie dla psa

Nagle, po kilku tygodniach (najlepszym czasem na zabranie psa z hodowli jest wiek około 7-8 tygodni) cudownego życia spędzonego na beztroskich zabawach z rodzeństwem pod czujnym okiem matki – pies trafia do obcego miejsca pełnego nowych i nieznanych zapachów, dźwięków, przedmiotów i ludzi.

Pies, przebywając zupełnie sam w domu, nie może już uciec i wtulić się w sierść swojej matki, która zawsze dawała mu wsparcie i w chwilach trudnych dla szczeniąt pozwalała na ssanie. Proces ssania i żucia reguluje nastrój, pozwala psom się uspokoić – wydziela się wówczas serotonina, czyli neuroprzekaźnik odpowiedzialny m.in. za dobry nastrój. Wraz z mlekiem szczenięta pobierają również alfa-kazozepinę – peptyd, który ma silne powinowactwo do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i dzięki temu działa uspakajająco i niweluje skutki stresu. Z tego też względu alfa-kazozepina jest szeroko stosowana w lekach poprawiających nastrój oraz weterynaryjnych karmach dla psów np. Royal Canin Calm.

Royal Canin Calm

Jak nauczyć psa zostawać samemu w domu?

Aby pomóc psu zaadaptować się do nowych warunków warto od pierwszych dni uczyć go radzenia sobie ze stresem związanym z izolacją.

Pierwszym elementem jest nauka samodzielności w obecności opiekuna.
Ćwiczenie wygląda następująco:

  • Dajemy naszemu psu coś ciekawego do zabawy, najlepiej niech będzie to jakaś zabawka, którą pies będzie mógł lizać i gryźć. W chwili, gdy pies jest zajęty zabawą nie zwracamy na niego uwagi; nie mówimy, nie dotykamy – staramy się nawet nie utrzymywać z nim kontaktu wzrokowego. Najlepiej jak zajmiemy się czytaniem czy pracą na komputerze.
    Taka izolacja początkowo nie może być zbyt długa – zacznijmy od 15 minut, potem wydłużamy do 20, 30 minut, tak abyśmy docelowo doszli do godziny. Po tym czasie okazujmy psu duże zainteresowanie – możemy się z nim bawić, zabrać na spacer czy po prostu go głaskać. Ważne aby wcześniej pies był zmęczony – róbmy to najlepiej po długim spacerze oraz nie zapomnijmy pochować wszystkich rzeczy, które mogłyby psa zainteresować – ma być skupiony tylko na swojej zabawce.
  • Kolejnym krokiem jest zostawienie naszego szczeniaka za przegrodą, ale taki sposób, aby nas widział – świetnie do tego celu sprawdzają się specjalne bramki. Zostawiamy za nią psa oczywiście nie zapominając o „pysznej” zabawce i znów nie zwracamy na niego uwagi. To już wyższy poziom „treningu samotności” bo mimo, że pies nas nadal widzi, to nie może do nas podejść. Takie sesje muszą trwać kilkanaście minut i być prowadzone kilka razy dziennie.
  • Trzeci krok polega na tym, że gdy pies przebywa za bramką znikamy mu z pola widzenia; najpierw na kilka sekund, później na coraz dłużej, podczas gdy pies cały czas ma swój ulubiony gryzak;
  • Ostatni, najtrudniejszy krok, to wyjście z domu. Najpierw na „chwilę” (kilkanaście sekund), potem na kilka minut, z każdym kolejnym razem wydłużamy czas izolacji. Kilak ważnych zasad: robimy to o różnych porach dnia, nigdy nie żegnamy się z psem zbyt wylewnie, zostawiamy gryzak.

Pies będąc samemu w domu lubi słuchać muzyki

W pierwszym okresie, gdy nasz pies zostaje na dłużej sam w domu możemy nieco pomóc mu w tym aspekcie – pies zawsze najpierw musi się zmęczyć (oczywiście stosownie do wieku) oraz nie może być wcześniej nakarmiony – zbyt duża ilość energii, której sam nie ma jak rozładować oraz potrzeba wypróżnienia się. Możemy także zostawić włączoną muzykę lub radio, co zagłuszy dźwięki z zewnątrz oraz zniweluje uczucie bycia samym.

Nie zostawiaj szczeniaka samego w domu na długo

Gdy zostawimy w domu bardzo małego szczeniaka pamiętajmy, że musi on częściej załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne – dlatego nie może on przebywać sam przez 8 godzin. W czasie naszej nieobecności musimy zadbać o kogoś, kto wyprowadzi go na spacer – w innym przypadku, co prawda nauczymy psa samotności, ale będziemy mieli duże problemy z nauką czystości. Pamiętajmy, że nauka czystości przy użyciu specjalnych podkładów bardzo wydłuża okres nauki, a czasem powoduje poważne problemy z tym elementem nawet u dorosłych psów. Jeżeli nie jesteśmy pewni jak nasz szczeniak zachowuje się, gdy zostaje sam możemy wspomóc się kamerą, dzięki której będziemy mogli śledzić postępy i zachowanie naszego psa podczas nieobecności.

1483

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij