Maine coon – łagodny olbrzym ze stanu Maine

Maine coon to jedna z najpopularniejszych ras kotów na całym świecie – coraz częściej spotykana jest również w Polsce. Sława ta związana jest przede wszystkim z ich rozmiarami – są to największe koty domowe – ale także ich charakterem. Czym jeszcze wyróżnia się kot rasy maine coon?

Zacznijmy jednak od krótkiej historii tej rasy. Koty te wywodzą się z Ameryki Północnej, a dokładniej ze stanu Maine. W tym momencie właściwie kończą się wiarygodne informacje o jego rodowodzie. Pochodzenie tych kotów nie jest dobrze udokumentowane. Stąd tak wiele hipotez na jego temat.

Skąd pochodzi rasa maine coon?

Niektóre z teorii na temat pochodzenia maine coonów są całkowicie nieprawdopodobne. Przykładem może być legenda, która miała wpływ na nazwę tych kotów. Głosi ona, że maine coon powstał jako krzyżówka dużego kota domowego z szopem praczem – stąd w nazwie słowo „coon” pochodzące od racoon, czyli amerykańskiej nazwy szopa. Zwolennicy tej teorii twierdzili, że to właśnie po szopie koty te odziedziczyły swoje rozmiary (waga dochodząca do 10 kg), puszysty ogon oraz zamiłowanie do wody. Oczywiście taka krzyżówka ze względów genetycznych nie jest możliwa.

Inne teorie, tym razem już jak najbardziej możliwe, głoszą, że jest to potomek kotów norweskich leśnych, które zostały przywiezione na kontynent amerykański przez Wikingów. Po swoich przodkach miały „dostać w spadku” rozmiar, gęstą sierść, charakterystyczne „pędzelki” na uszach i skośne oczy. Jeszcze inna teoria głosi, że koty rasy maine coon są wynikiem krzyżowania półdzikich lub wiejskich kotów o dużych rozmiarach z długowłosymi kotami przywożonymi z Europy przez osadników. Te dwie ostatnie hipotezy są jak najbardziej prawdopodobne. Możliwe, że w każdej z nich jest ziarnko prawdy.

Maine coon – charakter

Bez względu na pochodzenie, koty maine coon charakteryzują się specyficznymi cechami charakteru i okazałym wyglądem. Wielu hodowców twierdzi, że przedstawiciele tej rasy są „kotami-psami”, czyli kotami o wielu cechach charakterystycznych dla psów. Z punktu widzenia behawiorysty, muszę stwierdzić, że jest w tym trochę prawdy. Maine coony nie są typowymi przedstawicielami kociej rodziny. Ogólnie można powiedzieć, że są to koty ciekawskie, opanowane i spokojne. Choć zdarzają się też osobniki bardzo lękliwe i niechętne do poznawania nowych osób.

Socjalizacja kota

Takie zachowanie jest jednak wynikiem źle lub w ogóle nieprzeprowadzonej socjalizacji. Wielu hodowców w przypadku kotów zapomina, jak ważne jest pierwsze 7 tygodni życia. Jeżeli w tym czasie czworonóg nie będzie przyzwyczajony do kontaktu z ludźmi, innymi kotami (także zwierzętami innych ras), zabiegami pielęgnacyjnymi, wizytami u weterynarza, głośnymi dźwiękami, gwałtownymi ruchami i wieloma innymi bodźcami, jego reakcje w dorosłym życiu mogą być nieprawidłowe. Takie koty mogą np. unikać kontaktu z człowiekiem, nerwowo reagować na próby dotyku itp.

Kot czy pies?

Maine coony mają bardzo silny instynkt łowiecki, który jest mocno związany z ich dużą chęcią zabawy. Jeżeli potrzeby maine coona nie będą w odpowiedni sposób realizowane, może to doprowadzić do frustracji i związanych z nią zachowań niewłaściwych u kota (zachowania agresywne skierowane przeciwko opiekunom bądź innym zwierzętom w domu, ucieczki itp.).

Jak na razie nie znajdujemy w tym opisie nic, co mogłoby przypominać nam psa. Oczywiście wiele kotów jest skorych do zabawy. Jeżeli jednak powiemy, że maine coony uwielbiają aportować, chętnie biegają za frisbee i pokonują tory przeszkód, opis zaczyna przypominać nam psa. Co więcej, koty tej rasy są bardzo podatne na szkolenie, co w przypadku innych ras jest dużo trudniejsze lub czasem wręcz niemożliwe.

Towarzyski maine coon

Maine coony to koty, które bardzo przywiązują się do opiekunów – uwielbiają się z nimi bawić lub chociaż przebywać w ich najbliższym otoczeniu. Właściciele tych kotów często zwracają uwagę, że ich maine coony towarzyszą im w każdej domowej czynności – czy to w kuchni, przy komputerze lub popołudniowej drzemce. Czasem tylko wystarczy przytulić się do nóg opiekuna, innym razem zasnąć na kolanach. Oczywiście są to koty, więc chętnie spędzają czas na drzemce – co charakterystyczne dla rasy maine coon, to fakt, że koty te są w stanie zasnąć w każdym miejscu i pozycji.

Zachowanie i charakter kota maine coon

Sprawdź, jakie są najczęstsze choroby kotów rasy maine coon.

Maine coon i inne zwierzęta

Ich wierność i ogromne przywiązanie do opiekuna są bardzo doceniane. Niekiedy pociąga jednak za sobą pewne minusy. Koty te bardzo źle znoszą rozłąkę z opiekunem, więc typowe stwierdzenie: „sprawię sobie kota, bo długo mnie nie ma w domu” nie powinno dotyczyć opiekunów maine coonów.

Jedynym rozwiązaniem jest posiadanie większej ilości zwierząt, i to nie tylko kotów. Osobniki należące do tej rasy, jeżeli są właściwie socjalizowane, mogą zaprzyjaźnić się z przedstawicielami innych gatunków. Należy pamiętać jednak, że aby taka zabawa była przyjemna dla wszystkich jej uczestników, musimy dobrać „domowników” pod względem temperamentu i rozmiarów (koty tej rasy są naprawdę bardzo duże).

Kłopoty wychowawcze

Koty te chcą stale towarzyszyć swoim opiekunom, dlatego nie powinno nas dziwić, że będą też chciały spać z nami w łóżku. W tym miejscu chciałabym przytoczyć pewien przykład z mojej pracy behawiorysty. Z jednej strony jest on humorystyczny, z drugiej nie do końca – szczególnie dla opiekuna. Zgłosił się do mnie pewien pan, właściciel cudownego kota rasy maine coon. W rozmowie telefonicznej nie chciał zdradzić, z jakim problemem się boryka.

Po wejściu do domu zostałam powitana przez prawdziwego kociego olbrzyma, o niezmiernie łagodnym i towarzyskim usposobieniu. Ten kot, nazwijmy go Mruczek, wprost „lepił” się do ludzi, chciał być stale w centrum zainteresowania, lecz w nienachalny sposób. Zaczęłam się więc zastanawiać, jaki problem może mieć ten starszy Pan ze swoim Mruczkiem. Okazało się, że z jego perspektywy był to bardzo poważny kłopot.

Kot, który nie opuszcza na krok swojego Pana

Otóż Mruczek zawsze chciał być przy swoim opiekunie, co w przypadku emeryta nie stanowi oczywiście problemu. Wyjątek może stanowić wspólne spanie. Gdy Mruczek był małym kociakiem, bardzo tęsknił za matką i rodzeństwem. Opiekun zabrał go do swojego łóżka i położył sobie Mruczka na klatce piersiowej, co spowodowało, że kot natychmiast zasnął. Taki sposób spania stał się w końcu ich codziennością.

Obecnie Mruczek jest już dorosłym samcem z lekką nadwagą – waży około 12 kg – jednak przyzwyczajenia nie zmienił i nadal chce spać na swoim opiekunie. I to był właśnie problem właściciela kota. Jak oduczyć pupila takiego zachowania, gdyż spanie z 12-kilogramowym „ciężarkiem” na klatce piersiowej nie jest ani przyjemne, ani bezpieczne. Kłopot ten udało się nam rozwiązać bez naruszenia zaufania i przywiązania Mruczka do opiekuna.

Wniosek z tej opowieści jest taki, że jeżeli uczymy czegoś młodego kota, musimy być pewni, że gdy dorośnie i osiągnie swój docelowy rozmiar, takie zachowanie nie będzie stanowiło problemu ani dla nas, ani dla niego.

Specyficzne zachowanie

Bardzo ciekawym i nietypowym zachowaniem kotów tej rasy jest miłość do wody. W przeszłości maine coony wyspecjalizowały się w łapaniu ryb, dlatego obecnie lubią bawić się wodą w wannie czy własnej misce. Maine coon to kot wymagający sporej dawki ruchu, dlatego nie bardzo nadaje się do małych mieszkań, o ile nie ma możliwości wychodzenia na zewnątrz.

Kot tej rasy będzie świetnym towarzyszem spacerów na smyczy, na której będzie zachowywał się bardziej jak pies niż jak kot. Maine coony to świetni towarzysze rodzin z dziećmi, ale również dla osób starszych. Należy jednak pamiętać, że pewne charakterystyczne cechy dla rasy niekoniecznie muszą występować u wszystkich jej przedstawicieli. Wiele z nich zależy też od wczesnego okresu rozwoju, wychowania oraz środowiska życia.

Chcesz wiedzieć więcej? Odwiedź naszą stronę poświęconą kotom rasy maine coon.

3670

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij