Lwi pies: co warto wiedzieć o shih tzu?

Nazwa rasy, a raczej jej pisownia, może rodzić pewne trudności. Psy shih tzu potrafią być określane shih tsu, shitz tzu, shih shu, shith tzu, shiz tzu, a nawet szicu. Bez względu na ortografię, wyróżniają się wyjątkowym wyglądem i charakterem.

Pochodzenie tego dostojnego, drobnego i wesołego psa budzi wiele pytań i kontrowersji. Jaka jest geneza shih tzu? Jaki jest jego charakter? W tekście wszystko, co każdy potencjalny właściciel czworonoga tej rasy powinien wiedzieć na jego temat.

Pies shih tzu i jego rodowód

Rasa pochodzi z Tybetu i jest blisko spokrewniona z Lhassa apso, jednak jej prawdziwy rozwój miał miejsce w Chinach. Dopiero tam, na dworze Cesarza, shih tzu stały się cenionymi psami do towarzystwa. Stamtąd też w latach 30. XX wieku trafiły do Europy, aby w 1934 roku zostać uznane za odrębną rasę. Co prawda niektóre źródła podają, że pieski shih tzu przez długi czas były uznawane za nieco różniące się od tybetańskich Lhassa apso, inne natomiast, że są krzyżówką Lhassa apso i pekińczyków. Obecnie trudno rozstrzygnąć, jaki był rodowód tej rasy. Choć często uznawana jest za chińską, wywodzi się jednak z Tybetu i bliżej jej do Lhassa apso niż pekińczyka. Według klasyfikacji FCI psy rasy shih tzu należą do grupy 9. (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcji 5. (rasy tybetańskie). Nie obowiązują ich próby pracy.

Shih tzu ­– pies stróżujący czy salonowy?

Analizując cechy psychiczne danej rasy konieczne jest wzięcie pod uwagę jej początkowej użytkowości, a także wkładu, jaki wniosły rasy, z których powstał obecny typ psa. W „okresie tybetańskim” shih tzu były psami użytkowymi wykorzystywanymi do pilnowania domów. Jak większość psów stróżujących, shih tzu mają dość silnie zakorzenioną początkową nieufność w stosunku do obcych osób, czujność i ruchliwość. Potrafią też być dość szczekliwe.

Najwięcej obecnych cech charakteru „lwich piesków” zostało jednak ukształtowanych w Chinach, gdzie czworonogi te pełniły dostojną funkcję psów salonowych. Ich rolą było dotrzymywanie towarzystwa hierarchom na dworze cesarskim. Z tego względu pieski shih tzu uwielbiają obecność ludzi – względem znanych sobie osób są ufne i wylewne. Jako że miały umilać ludziom czas, są radosne i żywiołowe. Posiadają również bardzo łagodne usposobienie. Shih tzu, mimo że kochają towarzystwo opiekunów, bywają też niezależne.

Praca nad charakterem psów shih tzu

Każdy opiekun shih tzu z pewnością dodałby jeszcze wiele innych cech, które są według niego charakterystyczne dla tej rasy. Nie możemy zapominać, że każdy pies jest inny, a to co znajdujemy w opisach charakteru czy usposobienia danej rasy, to tylko bardzo ogólne zarysy. Na każde zachowanie wpływ mają nie tylko tzw. geny, czyli to, co otrzymujemy po przodkach – silnie zaznacza się tu również rola wychowania (nauka) i środowiska, w jakim rozwija się dany osobnik. Dlatego też, zanim winą za nieprawidłowe zachowanie obarczymy usposobienie danej rasy, zastanówmy się, czy nie popełniliśmy jakiegoś błędu wychowawczego. Nawet w przypadku silnie zakorzenionych cech charakteru bądź zachowań typowych dla danej rasy, to właśnie wiedza o ich skutkach powinna nas zobligować do wytężonej pracy od pierwszych wspólnych chwil.

Psy rasy shih tzu – znaki szczególne

Zastanówmy się nad typowymi cechami charakteru i usposobienia „lwich piesków”. Czy mogą one generować jakieś problemy wychowawcze? Czy można ich uniknąć?

  • Nieufność wobec obcych

Ta typowa dla psów stróżujących cecha, może w niektórych przypadkach przerodzić się w silny lęk lub zachowania mające na celu obronę zasobów. Wszystko to zmierza w kierunku agresji. Musimy pamiętać, że pies u którego jakiś bodziec (np. obcy ludzie) budzi lęk, ma dwie skrajne możliwości reakcji. Na jednym biegunie znajduje się ucieczka, a na drugim atak. To z której skorzysta, zależy od wielu czynników, m.in.: wcześniejszych doświadczeń, obecnych możliwości (np. pies przebywający na smyczy częściej korzysta z ataku), stanu zdrowia, zachowania opiekunów i wielu innych.

Najważniejszym czynnikiem minimalizującym ryzyko jest jak najwcześniejsze socjalizowanie szczeniaka z obcymi, różnie wyglądającymi i zachowującymi się ludźmi. Wpłynie to na większe zaufanie i zminimalizuje ryzyko pojawienia się lęku w życiu dorosłym. Częstym błędem osób posiadających małe ozdobne psy jest świadome lub nieświadome wzmacnianie zachowań niewłaściwych, szczególnie lęku i agresji. Z jednej strony zachowania takie nie wzbudzają zaniepokojenia, z drugiej uznawane są za normę. Często na spacerach zobaczyć można, jak dumny ze swojego psa jest na przykład opiekun shih tzu, gdy ten atakuje przechodnia lub innego większego psa.

karmić shih tzu

Czy wiesz, czym karmić shih tzu? Sprawdź najlepsze karmy dla psów tej rasy.

  • Przywiązanie do opiekuna

Kto nie chciałby posiadać psa, który nie widzi świata poza swoim opiekunem ­– podąża za nim krok w krok, czeka tylko na jakikolwiek przejaw sympatii i zainteresowania. Takie właśnie bywają shih tzu – uwielbiają siedzieć na kolanach, być głaskane, często za wszelką cenę chcą zwrócić na siebie uwagę, np. zachęcając do wspólnej zabawy. Oczywiście nie ma w tym nic złego. We wczesnym okresie szczenięcym musimy jednak dołożyć wszelkich starań, aby nasz pupil nauczył się radzić sobie z odosobnieniem i wynikającą z niego nudą i frustracją.

Pomiędzy opiekunem i psem powinna istnieć bardzo silna więź. Wówczas czworonóg jest pewniejszy siebie, łatwiejsza jest także komunikacja z nim. Ważne jednak, by była to więź, a nie wzajemne uzależnienie. U psów, które bardzo mocno przywiązują się do opiekunów, istnieje większe ryzyko wystąpienia tzw. problemów separacyjnych. Każdy pies, bez względu na rasę lub jej brak, musi zostać nauczony radzenia sobie z izolacją. Jednak to właśnie w przypadku shih tzu musimy szczególnie skoncentrować się na tej kwestii.

  • Niezależność

Od  niej już tylko krok do nieposłuszeństwa. Wiele psów odznaczających się sporą niezależnością i inteligencją jest uznawanych za trudne do szkolenia, a co za tym idzie, wielu opiekunów poddaje się po pierwszych nieudanych próbach. Najlepszym przykładem może być pies shih tzu.

Shih tzu w trakcie szkolenia może dość długo i cierpliwie testować „wytrzymałość” osoby szkolącej – jakby sprawdzał, kto pierwszy odpuści i się podda. Mimo że niekiedy na pozór znane psu komendy są niechętnie przez niego wykonywane, nie powinniśmy się poddawać. Poszukajmy innych skuteczniejszych metod wzmacniania. Shih tzu to niewielki pies o łagodnym i wesołym usposobieniu. Mimo to nic nie zwalnia nas z konieczności jego szkolenia.

shih-tzu-adult shih-tzu-junior

Shih tzu, choć zwykle kojarzony z psem ozdobnym, wymaga codziennych aktywnych spacerów, ruchu i zabawy. Mimo że preferuje kontakt z ludźmi, nie możemy pozbawiać go wspólnych zabaw z innymi psami. Niestety, podobnie jak wiele innych psów ras małych, shih tzu są nader często izolowane i pozbawiane kontaktu socjalnego z innymi czworonogami. Jest to spory błąd prowadzący do wielu zaburzeń w zachowaniu.

20948

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij