Labrador retriever – ulubiony pies wszystkich lekarzy weterynarii

Labrador retriever od wielu lat cieszy się wyjątkową popularnością. Jest to rasa, którą upodobały sobie nie tylko rodziny z dziećmi, służby mundurowe, ale i weterynarze. Psy te cechują się niestety skłonnością do wielu problemów zdrowotnych.

Jeśli zapytać losowo wybrane osoby o to, jaki powinien być pies, zdecydowana większość odpowie: towarzyski, cierpliwy wobec dzieci, chętny do zabawy i wygłupów z innymi psami i ludźmi, a także żywiołowy. Nie może być agresywny ani lękliwy. Powinien być inteligentny i zdolny do adaptacji do nowego otoczenia.

Świadomie czy też nie, ale właśnie w bardzo dokładny sposób opisaliśmy labradory. Jeśli do tych wybitnych cech charakteru dodamy jeszcze przepiękny, potężny wygląd, to rysuje nam się pies idealny. Niestety muszę z przykrością stwierdzić, że o ile labradory faktycznie, w sferze wyglądu i usposobienia, oceniamy na mocną piątkę, to w kwestiach zdrowotnych wypadają one znacznie gorzej.

Labrador retriever – psy obciążone genetycznie?

Gdziekolwiek byśmy nie spojrzeli, w każdej części ciała labradora możemy dopatrzeć się  skłonności do różnego rodzaju schorzeń. Czy to aparat ruchu, przewód pokarmowy, skóra, serce, układ nerwowy… Właściwie każda część ciała labradora może okazać się jego piętą achillesową. Mimo tego, że psy tej rasy są bardzo mocno obciążone predylekcją do występowania różnych schorzeń, wiedza na ten temat wśród wielu właścicieli jest niewielka. Przy stawianiu diagnozy spotykam się często z wielkim zdziwieniem opiekunów tych psów.

labradora i psa dojrzałego

Sprawdź najlepszą karmę Royal Canin dla szczenięcia labradora i psa dojrzałego.

Na jakie choroby często zapadają labradory?

Warto przypomnieć i usystematyzować informacje na temat chorób, do których labradory mają wyjątkowe skłonności. Ponieważ już wcześniej zaznaczyłem, że lista tych schorzeń jest bardzo długa, ograniczę się do tych występujących zdecydowanie najczęściej.

  • Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych

Chyba każdy kto posiadał pod swoją opieką labradora, zetknął się z propozycją zbadania psa pod kątem dysplazji stawów biodrowych i łokciowych. Czym jest dysplazja i jakie mogą być jej konsekwencje?

Dysplazja to nic innego jak „wadliwe ukształtowanie” i może dotyczyć każdego elementu szkieletu i/lub narządu znajdującego się w psim ciele. Labradory retrievery bardzo często cierpią z powodu nieprawidłowej budowy stawów biodrowych i łokciowych.

Nie jest tak, że każdy pies tej rasy ma chore stawy. Częstotliwość występowania dysplazji tych dwóch okolic jest jednak tak duża, że właściwie w ciemno zalecane są badania radiologiczne w tym kierunku. Nawet jeśli wynik takiego badania będzie niepomyślny dla naszego czworonoga, to jeszcze nie koniec świata. Istnieje cały wachlarz możliwości korekcji wadliwie zbudowanych stawów oraz sprawdzonych metod leczenia zachowawczego psów z dysplazją stawów.

W większości przypadków, psy ze stwierdzoną dysplazją mogą żyć i funkcjonować względnie normalnie. Powinniśmy pamiętać, by ściśle stosować się do zaleceń lekarsko-weterynaryjnych  i pilnować, aby nasz pies za nadto nie utył. Nadwaga, w przypadku stwierdzonej dysplazji stawów, bardzo szybko prowadzi do pogłębienia się zmian chorobowych i niestety do kalectwa. To kiedy i jakie badania diagnostyczne podjąć, oraz jakie metody leczenia lub profilaktyki należy zastosować, z pewnością wskaże wasz lekarz weterynarii. Pamiętajmy, że każdy przypadek kliniczny jest inny i nie istnieje jeden złoty środek, aby wyleczyć wszystkie psy.

  • Nietolerancja pokarmowa

Oprócz schorzeń typowo ortopedycznych bardzo często u labradorów jest diagnozowana nietolerancja pokarmowa dająca objawy w postaci biegunek oraz alergia pokarmowa, której oznaką jest najczęściej świąd (zlokalizowany głównie w okolicy głowy i szyi). Rozpoznanie ustala się na podstawie objawów klinicznych i reakcji na wprowadzenie diety eliminacyjnej. Czasami w bardzo prosty sposób jesteśmy w stanie „oszukać” chorobę, unikając w diecie składników, na które występuje niepożądana reakcja. Warunkiem sukcesu jest jednak skrupulatne przestrzeganie zaleceń dietetycznych.

  • Atopowe zapalenie skóry

Skoro już o reakcjach alergicznych mowa, należy wymienić również skłonność psów tej rasy do występowania atopowego zapalenia skóry. Jest to reakcja nadwrażliwości na substancje, które znajdują się w najbliższym otoczeniu psa, ale dla innych osobników nie są niebezpieczne. To mogą być pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, ale także tworzywa, z których wykonane  są na przykład psie miski. Głównymi objawami chorobowymi jest świąd (nierzadko uogólniony) oraz zmiany w obrębie zewnętrznych przewodów słuchowych. Świąd ten bardzo szybko prowadzi do podrażnień i samookaleczeń, co sprzyja wystąpieniu wtórnych infekcji skóry, które potrafią być trudne w leczeniu.

  • Hot spot

Następny w kolejce typowych dla labradorów schorzeń jest hot spot, czyli urazowo-ropne zapalenie skóry. Są to zmiany, które powstają w wyniku wylizywania lub/i wygryzania określonej okolicy ciała. Przyczynami mogą być reakcje alergiczne, mechaniczne drażnienie przez ciało obce zaplątane w sierści czy też odczuwanie bólu, na przykład w okolicy chorych stawów. Objawy powstają błyskawicznie. W ciągu kilku godzin, na pozornie zdrowej skórze, powstaje duża, łysa i sącząca się rana. Dokładna toaleta tej okolicy oraz wprowadzenie odpowiednich leków i zabezpieczeń w postaci kołnierza, potrafi w ciągu tygodnia doprowadzić do wygojenia zmian.

  • Entropium

Jeśli u naszego labradora retrievera, od młodzieńczych chwil, zauważamy permanentnie łzawiące i mocno zaczerwienione oczy, może się okazać, że nasz pies cierpi na entropium. Jest to podwinięcie powiek do środka oka w taki sposób, że drażnią one powierzchnie rogówki. Doprowadza to do przewlekłego stanu zapalnego, a w skrajnych przypadkach nawet do mechanicznego uszkodzenia rogówki, co może spowodować powstawanie na niej wrzodu.

Oczywiście przyczyn łzawienia z oczu, zwłaszcza u psów ze skłonnościami do występowania reakcji alergicznych, może być dużo więcej i nie każde są aż tak niebezpieczne dla zdrowia. Warto jednak udać się do lekarza weterynarii, aby ocenił narząd wzroku u naszego psa i podjął właściwe działania. Jeśli mamy faktycznie do czynienia z entropium, to zabieg  chirurgiczny polegający na korekcji powiek, wykonany w odpowiednim czasie, zagwarantuje pełne wyzdrowienie.

Naprawdę chciałbym już zakończyć listę chorób, do których labradory retrievery mają skłonności, ale muszę przyznać, że nie jesteśmy nawet w połowie. Poprzestanę jednak na tym etapie, ponieważ pozostałe schorzenia zdarzają się, na szczęście, już nie tak często, jak te opisane powyżej.

Czy mój labrador zachoruje?

Labradory rzeczywiście mają skłonności do bardzo wielu chorób. Na szczęście, nie zawsze wszystkie objawiają się u jednego osobnika. Niemniej jednak, decydując się na psa tej rasy, trzeba mieć na uwadze wszystkie problemy zdrowotne, z którymi może się zetknąć nasz podopieczny. Te i inne informacje, znajdziesz w specjalnym Poradniku dla właścicieli psów rasy labrador retriver. Należy także mieć świadomość, że współpraca z dobrym i zaufanym lekarzem weterynarii pozwoli na ulgę w cierpieniu naszego pupila i pozwoli mu cieszyć się życiem, dostarczając nam, ludziom, mnóstwo radosnych chwil spędzonych z naszym czworonogiem.

W nawiązaniu do tematu odsyłamy także do wywiadu z hodowcą psów rasy labrador retriever.

20906

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij