Kot bez sierści – czy sfinks wymaga specjalnej opieki?

Sfinks to kot, który różni się wyglądem od wszystkich innych kotów na świecie. Jest protoplastą wszystkich „nagich” kotów. Choć nazwa i wygląd nawiązuje do starożytnego egipskiego kociego posągu, to nie ma on nic wspólnego z Egiptem ani z kotem egipskim. Sfinks pochodzi z Kanady, gdzie wskutek spontanicznej, recesywnej mutacji genów urodziły się bezwłose kociaki w miocie zwykłych, krótkowłosych kotów.

Mutacja ta zahamowała naturalny wzrost okrywy włosowej. Podobne przypadki nagich kociąt pojawiały się również w USA oraz w całej Europie. Początkowe próby utrwalenia braku owłosienia w kolejnych pokoleniach nie zakończyły się sukcesem.

Skąd się wzięły łyse koty?

Łączenie nagich kotów z kotami Devon Rex spowodowało skłonność do dziedzicznej miopatii (spastyczności mięśni) oraz do zmian w ich wyglądzie. Współpraca hodowców ze Stanów, Kanady i Holandii doprowadziła do zwiększenia puli genetycznej i powstania rasy znanej nam współcześnie.

Kot bez sierści – czy na pewno jest łysy?

Sfinksy najczęściej nazywane są kosmitami czy wybrykami natury. Wszystko przez niespotykany wygląd. To, co jednych zachwyca, u drugich wywołuje – delikatnie rzecz ujmując – zdziwienie.

Wbrew pozorom koty te nie są zupełnie łyse. Ich ciało pokryte jest delikatnym meszkiem, który w dotyku przypomina zamsz. Akceptowane są małe kępki krótkich włosów na końcu ogona, mosznie, brwiach, grzbietowej powierzchni łap i tylnej powierzchni uszu. Możliwe są krótkie i łamliwe brwi i wąsy.

Dopuszczalne są wszystkie kolory i wzory umaszczenia. Skóra na głowie, szyi i barkach jest pomarszczona. Im więcej jest fałdów, tym kot jest bardziej wartościowy w hodowli.

Kot sfinks – budowa

Sfinksy to koty o średniej wielkości i wyraźnej różnicy między płciami. Kotka waży do 4 kg, kocur do 6 kg. Budowa kotów jest muskularna, z szeroką klatką piersiową i zaokrąglonym, dużym brzuchem, jak po sporym posiłku.

Głowa średniej wielkości osadzona na długiej szyi. Głowa jest w kształcie klina, dłuższa niż szersza. Oczy są owalne, skośnie położone. Kolor oczu współgra z kolorem skóry, najczęściej jest cytrynowo-złoty.

U sfinksów wyraźnie zaznaczone są poduszeczki z wąsami. Uszy są duże, szerokie, otwarte. Koniecznie muszą być pozbawione włosów po stronie wewnętrznej małżowiny usznej. Kociaki rodzą się z opadniętymi uszami, które podnoszą się dopiero po kilku tygodniach.

Kończyny sfinksów są długie, umięśnione, proporcjonalne do sylwetki. Kończyny miedniczne nieznacznie dłuższe od piersiowych. Łapy mają owalne z długimi palcami i dużymi opuszkami palcowymi. Ogon jest dłuższy niż u innych ras kotów, zwężający się ku tyłowi.

Dlaczego kot sfinks potrzebuje specjalnej karmy?

W dotyku skóra sfinksa jest ciepła z powodu braku owłosienia, ale przez to potrzebują one często ochrony przed zimnem w postaci ciepłych ubranek i karmy wysokoenergetycznej, aby zrównoważyła utratę ciepła przez skórę. Z tego też powodu sfinksy to koty uwielbiające jeść.

Royal Canin Sfinks

Koty dla alergików – czy sfinks jest jednym z nich?

Uważało się, że sfinks jako łysy kot nie będzie uczulał. Nie jest to jednak prawda, gdyż alergii nie wywołuje kocia sierść, a białko znajdujące się w ślinie i w wydzielinie gruczołów łojowych. Łyse koty produkują więcej wydzieliny na skórze, a więc wcale nie uczulają mniej niż inne koty.

Różnica polega tylko na tym, że nie gubią sierści w pomieszczeniach, na której białko osadza się przy lizaniu i wytwarzaniu sebum (czyli łoju skórnego) przez gruczoły łojowe.

Jaki charakter ma kot sfinks?

Sfinksy to koty bardzo ciekawskie i towarzyskie. Chętnie towarzyszom opiekunom przy pracach domowych, są odważne i bardzo aktywne. Szczególnie kociaki są bardzo żywiołowe, radosne i chętne do zabawy.

Z wiekiem ich hiperaktywność ustępuje. W dalszym ciągu zabiegają jednak o kontakt z człowiekiem, a także potrafią bardzo głośno i intensywnie mruczeć, gdy są zadowolone.

Sfinksy są bardzo sprawne fizycznie i skoczne, dlatego trzeba pamiętać, że wskoczą na wszystkie blaty, półki i stoły szukając nowych atrakcji, możliwości do zabawy i jedzenia.  Nie są to może typowe pieszczochy, które całe dnie pozwalają się głaskać, ale też nie są to koci indywidualiści żyjący obok człowieka. Wręcz przeciwnie, zdecydowanie będą chętnie towarzyszyć opiekunom i chodzić za nimi po całym domu.

Choroby łysych kotów

Sfinksy są podatne na zmiany temperatur. Nie tolerują zarówno zbyt wysokich, jak i zbyt niskich temperatur. Ponieważ nie mają sierści, są podatne na poparzenia słoneczne. Gdy wychodzą na dwór koniecznie trzeba zabezpieczyć ich skórę kremem z filtrem.

W zimie konieczne będą ciepłe ubrania, które ochronią je przed utratą ciepła i przeziębieniem.  Z tego też powodu nie nadają się jako koty wychodzące na dwór. Są typowo domowymi mruczkami.

Część kotów może cierpieć na dziedziczną miopatię mięśni, genetyczną chorobę związaną z  autosomalną recesywną mutacją prowadzącą do zaburzeń przełykania. Może być to efekt wpływu Devon Rexa przy powstawaniu rasy, u którego  pojawia się ta choroba. Spastyczność może zakończyć się zachłystowym zapaleniem płuc.

kot bez sierści - sfinks

Zagrożenia przy rozmnażaniu i przetaczaniu krwi

Należy również uważać przy rozmnażaniu sfinksów i przy przetaczaniu krwi u tych kotów. 17% osobników rasy ma grupę krwi B, która zawiera przeciwciała przeciwko antygenom A znajdującym się na powierzchni erytrocytów. Dlatego jeśli podamy kotu z grupą krwi B krew grupy A doprowadzimy do silnej reakcji hemolitycznej.

Jest to również bardzo poważny problem przy rozmnażaniu kotek z grupą krwi B z kocurem z grupą krwi A. Takie połączenie prowadzi do konfliktu serologicznego, a w jego następstwie do izoerytrolizy noworodków. Jest to niedokrwistość hemolityczna prowadząca do śmierci kociąt.

Do choroby dochodzi, ponieważ kotka z grupą krwi B wytwarza wiele przeciwciał przeciwko antygenom znajdującym się na powierzchni erytrocytów kotów z grupą krwi A. Jeśli kociaki mają grupę krwi A, przeciwciała matki będą niszczyły erytrocyty własnych dzieci.

Kociaki rodzą się zdrowe i silne, gdyż przeciwciała nie przenoszą się w trakcie ciąży. Wchłaniane są z przewodu pokarmowego w ciągu pierwszych 24 godzin. Kociaki początkowo ssą matkę bez problemu, jednak w krótkim czasie słabną. W ich organizmie dochodzi do masowego rozpadu erytrocytów, co prowadzi do niedotlenienia i obciążenia wątroby uszkodzonymi erytrocytami, co może prowadzić do żółtaczki. Reakcja jest tak szybka, że kociąt często nie udaje się uratować.

Po 24 godzinach przewód pokarmowy kociąt nie wchłania już przeciwciał matki i mogą już być bezpiecznie karmione jej mlekiem.

Koty bez sierści – jak wygląda ich pielęgnacja?

Sfinksy są wymagającymi kotami. Ich gruczoły łojowe produkują spore ilości sebum, przez co ich skóra może wydawać się w dotyku wilgotna. W zależności od higieny osobistej kota, konieczne są kąpiele i dbanie o skórę kota.

Koty należy przyzwyczajać do kąpieli od samego początku, aby nie bały się wody i sama kąpiel nie była dla nich stresem i walką z opiekunem. Po kąpieli należy kota bardzo dobrze wytrzeć miękkim ręcznikiem, nie wypuszczać na dwór i zapewnić warunki bez przeciągów.

Nadmiar wydzieliny z małżowiny usznej należy usunąć wilgotnym wacikiem.

 

Ujmujący charakter i niesamowity wygląd sfinksów powoduje dużą popularność tej rasy wśród potencjalnych opiekunów. Nie jest to jednak dobry kot dla początkujących kociarzy, gdyż wymaga dużo czasu na pielęgnację i wiedzy na temat jego potrzeb.

6560

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij