Jak nauczyć psa pływać?

Czy trzeba uczyć psów tak odruchowej umiejętności, jak pływanie? Większość czworonogów potrafi pływać – po dostaniu się do wody odruchowo próbują w niej przebierać łapami i utrzymują się na powierzchni płynąc tzw. „pieskiem”. Czy jednak każda rasa jest stworzona do pływania?

Rzeczywistość jest bardziej skomplikowana – część psów nie radzi sobie w wodzie, boi się jej lub nie lubi się moczyć – są wśród nich często osobniki należące do ras ściśle kojarzących się z wodą. Innym problemem jest brak fizycznej możliwości zażywania tego rodzaju aktywności wynikającej z budowy ciała czy rodzaju okrywy włosowej. Lata selekcji hodowlanej prowadzonej przez człowieka stworzyły rasy, które w warunkach naturalnych nie miałyby szans przetrwania.

Czy każdy pies umie pływać?

Zacznijmy od ras, które nigdy nie będą wspaniałymi pływakami choć cześć z nich nie stroni od wody. Niestety większość psów z bardzo mocno rozbudowaną przednią częścią ciała – masywną klatką piersiową, dużą głową, co często połączone jest to ze stosunkowo krótkimi nogami i brachycefalicznym (krótkim i spłaszczonym) psykiem, ma problemy z utrzymaniem się na powierzchni wody i szybko się męczy. Ciężki przód psa szybko opada pod wodę i choć pies teoretycznie potrafi pływać, nie jest w stanie robić tego zbyt długo.

Do takich psów należą np. buldogi angielskie. Jeżeli posiadamy takiego psa, który mimo wszystko lubi spędzać czas w wodzie, musimy zadbać o jego bezpieczeństwo. Przede wszystkim, nie pozwalajmy mu odpływać zbyt daleko od brzegu – najlepiej niech robi to na takiej głębokości, abyśmy mogli asystować psu i w razie konieczności szybko wyciągnąć go wody. Jeżeli często przebywamy nad wodą i trudno jest nam go przypilnować, zaopatrzmy się w specjalną kamizelkę ratunkową dla psa, która z jednej strony pomoże mu w pływaniu, a z drugiej strony, jeśli straci siły, utrzyma go na wodzie i da nam czas na uratowanie naszego pupila.

Sierść jak gąbka

Drugą grupę psów stanowią przedstawiciele ras o specyficznej okrywie włosowej np. oba owczarki węgierskie puli i komondor oraz bergamasco – psy te charakteryzują się sierścią spilśnioną w płaty lub zbitą w sznury (czasem zwane dredami). Ten typ sierści początkowo jest dość odporny na wodę, jednak po chwili sierść zaczyna silnie nią nasiąkać. Pies z tak ciężkim „ładunkiem” nie jest w stanie utrzymać się na powierzchni i zaczyna tonąć. Nawet jeżeli uda mu się samodzielnie wyjść z wody, to do chwili, gdy przynajmniej część wody nie odsączy się z sierści, pies nie jest w stanie się poruszać.

Innym problemem u tych psów jest bardzo długi czas schnięcia – jeżeli nie użyjemy suszarki jego sierść może się nawet pokryć pleśnią, a to z kolei doprowadzi do poważnych chorób dermatologicznych.

Psy, które lubią pływać

Istnieje spora grupa psów, które są wprost stworzone do pływania i wszelkich zabaw lub też poważnych i odpowiedzialnych zadań wykonywanych w wodzie. Rasą psów bezsprzecznie kojarzącą się z wodą jest nowofundland – pies kochający wodę, lubiący pływać, który często pełni funkcje ratownicze. Słyszy się opowieści o psach tej rasy, które nie będąc wcześniej uczone ratowania tonących, próbowały wydostać człowieka z wody energicznie machając łapami.

Bez względu czy to tylko romantyczne opowieści czy jest w tym trochę prawdy, psy tej rasy są najlepszymi psami-ratownikami – zarówno ze względu na swoje wrodzone umiejętności pływania, jak i ogromną siłę.

Inni psi pływacy wywodzą się następujących ras:

  • wszystkie typy spanieli,
  • setery, portugalski pies dowodny,
  • golden retriever,
  • labrador retriever,
  • bokser i wszelkie psy myśliwskie wykorzystywane do aportowania ptactwa wodnego.

Oczywiście – to tylko teoria, bo może się okazać, że pies należący do którejś z wymienionych ras nie będzie lubił pływać, a pies nie kojarzony z wodą będzie ją uwielbiał. Wpływ na predyspozycje ma nie tylko genetyka, ale także usposobienie i indywidualne cechy charakteru danego psa.

Jak przyzwyczaić psa do wody i nauczyć go pływać

 Pływanie i bezpieczeństwo

  • Najważniejsze podczas nauki pływania psa jest jego zdrowie, komfort psychiczny i bezpieczeństwo.
  • Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek – szczególnie nowej – aktywności powinniśmy się upewnić, że u naszego psa nie ma żadnych przeciwwskazań natury medycznej. Nigdy nie zmuszaj psa do wejścia do wody – szczególnie pod żadnym pozorem nie wrzucaj psa do wody. Możesz w ten sposób doprowadzić do podtopienia psa i przyczynić się do powstania lub utrwalenia fobii związanej z wodą.
  • Na pierwszy kontakt z wodą wybierz spokojny akwen wodny; woda stojąca, bez gwałtownego falowania, idealnie, żeby brzegi byłyby łagodne – przyda się nam to w czasie nauki pływania. Warto uwzględnić także niezatłoczone miejsce. Nadmierna ilość ludzi może psa stresować i/ lub rozpraszać.
  • Następną ważną kwestią jest niepozwalanie psu na zbyt dalekie odpływanie od brzegu jeżeli nie jesteśmy pewni, że kondycyjnie i technicznie pies poradzi sobie z takim dystansem. Pies nie powinien przebywać na lince – w czasie pływania może ona zaplątać się w psie łapy i spowodować utonięcie. Niemożność wykorzystania linki obliguje nas do tego, aby pies znał podstawowe komendy – będziemy mogli wówczas go przywoływać gdyby np. chciał odpłynąć zbyt daleko lub popłynąć na drugi brzeg jeziora czy stawu.
  • Do nauki pływania możesz wykorzystać kamizelki ratunkowe. Zdarza się jednak, że psy pływające w ten sposób mają tendencję do ciągnięcia za sobą tylnych nóg zamiast nimi pracować. Jest to jednak świetne rozwiązanie dla psów lubiących pływać, które mają słabszą kondycję, która jest związana np. z ich wiekiem.
  • Początkującym „pływakom” nie pozwalajmy nigdy skakać z pomostów czy molo – większość psów nie umiejących skakać niejako zsuwa się z nich do wody, mocno obciążając w ten sposób stawy biodrowe. Poza tym taka postawa powoduje, że pies skacze „na główkę”, natomiast bezpieczne jest dla nich skakanie na łapy lub inaczej zwane „na blachę” lub „deskę”.

Dowiedz się więcej o Dock-divingu, czyli skakaniu psów do basenu

Oswajanie, czyli jak przekonać psa do wody?

  • Psa z wodą oswajamy bardzo powoli. Najpierw zachęćmy go, aby podszedł do nas gdy stoimy w płytkiej wodzie (możemy zwabić go np. jedzeniem czy zabawką). Gdy pies wchodzi do wody możemy wejść nieco głębiej, tak abyśmy mogli jeszcze iść po dnie ale pies musiał już płynąć. Zachęcajmy go aby do nas podpływał – najpierw 1 metr, później coraz dalej. Jednak cały czas przemieszczajmy się równolegle do brzegu tak abyśmy mogli iść obok lub przed psem. W naukę warto zaangażować dodatkowego pomocnika, który w każdej chwili będzie mógł nam pomóc. Uczenie pływania odbywa się analogicznie, jak u małych dzieci, którym podkłada się pod brzuch ręce i stabilizuje w ten sposób jego postawę.

Aportowanie w wodzie

  • Następny krok to rzucanie pływającego aportu. Ważne aby pies umiał aportować, szczególnie oddawać nam zabawkę (więcej o aportowaniu możecie przeczytać tutaj). Jest to bardzo istotne, ponieważ często psy mają tendencję do uciekania ze zdobyczą – wówczas nasz pies może odpłynąć zbyt daleko, co może być dla niego niebezpieczne.
  • Bardzo ważne jest, aby nie zmuszać do pływania psów jeśli widzimy, że nie sprawia im to przyjemności lub ich lęk przed wodą jest zbyt silny.
  • Jeżeli nasz pies szybko ulega ekscytacji lub nie jesteśmy zbyt wprawnymi pływakami, na początku przygody ze sportami wodnymi zrezygnujmy ze wspólnego pływania.

Pływanie to wspaniała rozrywka zarówno dla psa, jak i jego opiekuna – to też świetny sposób na odchudzenie naszego czworonoga bez nadmiernego przeciążania stawów. Pływanie to także coraz częściej zalecana metoda rehabilitacji.

633

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij