Cukrzyca u psa i kota to nie wyrok śmierci!

Cukrzyca u zwierząt to jedno z najczęściej występujących zaburzeń endokrynologicznych. Czym się objawia? Jak rozpoznać cukrzycę u kota czy psa? Psy i koty cukrzycowe wymagają szczególnej opieki. Jak prawidłowo się nimi zająć, by zminimalizować negatywne efekty choroby?

Gdy rozmawiam z właścicielami psów i kotów w gabinecie i wymieniam cukrzycę, jako jedną z możliwych jednostek chorobowych, ich reakcje  potrafią być bardzo różne. Niektórzy przyjmują moje słowa „na chłodno”, dopytują się o leczenie i dietę. Chcą wiedzieć, jakie dodatkowe badania należy wykonać, aby móc potwierdzić lub wykluczyć moje podejrzenie. Dla innych diagnoza ta brzmi jak wyrok śmierci. Wynika to z nieświadomości i znikomej wiedzy na temat cukrzycy. Ten artykuł ma na celu przybliżyć nieco tę chorobę i uzmysłowić wszystkim opiekunom, że o ile cukrzyca jest poważnym schorzeniem, który potrafi przysporzyć nie lada kłopotów, to jednak najczęściej nie oznacza tej najgorszej wiadomości.

Cukrzyca u kota i psa

Cukrzyca, to (pisząc w wielkim uproszczeniu) stale utrzymujący się podwyższony poziom glukozy w surowicy. Może się objawiać w bardzo różny sposób oraz dotykać zarówno psy, jak i koty. Teoretycznie cukrzyca może się rozwinąć u zwierzęcia w każdym wieku, jednak najczęściej występuje u pacjentów starszych. Jakie są objawy cukrzycy u kota i psa? Do typowych symptomów, jakie może zaobserwować każdy opiekun zwierzęcia, są zwłaszcza wzmożone pragnienie i zdecydowanie większa ilość oddawanego moczu. W wielu przypadkach charakterystyczny jest także duży apetyt, pomimo którego zauważa się postępujące chudnięcie.

Objawy cukrzycy u psa i kota

U psów dodatkowym objawem jest zmętnienie soczewki i wynikające z tego zaburzenie widzenia. U kotów natomiast możliwe do zauważenia są zaburzenia neurologiczne, które objawiają się tzw. stopochodnością – kot zamiast na palcach, opiera ciężar tylnych łap na całych stopach. Przedstawiłem wariant książkowy, ale oczywiście nie każdy pacjent musi się wpisywać w ten szablon. Ważne jest także, aby wiedzieć, że nie zawsze w przypadku wystąpienia wyżej wymienionych objawów, diagnozą będzie cukrzyca.

Należy pamiętać, że tak jak w każdym innym przypadku, także w sytuacji podejrzenia przez lekarza weterynarii wystąpienia cukrzycy u psa czy kota, bardzo ważną rolę ogrywa badanie kliniczne. Aby z czystym sumieniem lekarz mógł potwierdzić lub wykluczyć cukrzycę, niezbędne mogą się okazać dodatkowe badania. Do najczęstszych należy oczywiście badanie ogólne moczu, badanie krwi, a także badanie USG narządów jamy brzusznej.

Cukrzyca u psów i kotów – jak opiekować się chorym zwierzęciem?

Nie będę w dzisiejszym artykule zagłębiał się w opisywanie mechanizmów powstawania cukrzycy u kotów i psów. Nie będę przedstawiał wszystkich możliwych typów tego schorzenia, bo to dla właściciela czworonoga z cukrzycą jest sprawą drugorzędną. Chciałbym za to naświetlić ten temat z punktu widzenia opiekuna chorego zwierzęcia. Dzięki temu zrozumie on działania podejmowane przez lekarza w celu diagnozy i kontrolowania właściwego leczenia cukrzycy. Chciałbym również wskazać, na co trzeba zwrócić uwagę, aby właściwie prowadzić kota czy psa cukrzyka, albowiem istotne są nie tylko starania lekarza. Kolosalną rolę odgrywa właściciel, karmiąc zwierzę, bawiąc się z nim i zwracając uwagę na pewne – czasami nawet kluczowe – symptomy.

Terapia cukrzycy u zwierząt

Jeśli w wyniku badania ogólnego, jak i serii dodatkowych badań, została zdiagnozowana cukrzyca u kota czy psa, lekarz weterynarii zaproponuje właściwe postępowanie. Na tym etapie dużo osób zaczyna szukać w Internecie informacji na temat choroby. Bardzo słusznie. Należy jednak pamiętać, że każdy przypadek cukrzycy jest inny i do każdego pacjenta powinno się podchodzić indywidualnie. Owszem, pewne schematy terapii będą się powtarzały u każdego cukrzyka, jednak to szczegóły przebiegu choroby odgrywają zwykle kluczową rolę w leczeniu. Jak więc leczyć cukrzycę u psa, a jak u kota?

Należy przede wszystkim rozróżnić terapię kota od terapii psa z cukrzycą. W niektórych przypadkach choroba ta może być także powikłana kwasicą ketonową. Takie zwierzę wymaga znacznie intensywniejszych działań niż w sytuacji braku powikłania.  Pacjent z umiarkowanie nasilonymi objawami może być leczony w trybie ambulatoryjnym, natomiast zwierzę wyniszczone, z bardzo mocno nasilonymi objawami, będzie wymagało hospitalizacji. Jeśli cukrzyca jest chorobą występującą wtórnie, spowodowaną innym schorzeniem, najpierw powinna zostać wyleczona choroba pierwotna.

Jak leczyć cukrzycę u kota i psa?

Każdy przypadek jest inny. Aby przywrócić pupilowi komfort życia, należy zdać się na wiedzę i umiejętności lekarza weterynarii. W terapii cukrzycy wyróżnić można jednak pewne stałe elementy, takie jak regularne podawanie insuliny. Ponieważ rodzajów insuliny jest dużo, a jej dobór, dawkowanie i częstotliwość podawania zależą od wielu czynników, nie da się wskazać złotego środka. Jak pisałem, terapia jest dobierana indywidualnie do każdego pacjenta i może być zmieniana w przypadku braku pozytywnej reakcji na zaproponowany model leczenia (czasami nawet kilkukrotnie). Bardzo ważna jest też dieta, która powinna być – w miarę możliwości – jak najbardziej stała. Oczywiście chodzi o jej skład, a nie konsystencję.

Psy i koty cukrzycowe – właściwa dieta

W tej chwili dla kotów i psów dostępne są gotowe, dobrej jakości diety komercyjne. Możemy także przygotowywać posiłki samodzielnie, należy jednak pamiętać o unikaniu cukrów prostych w diecie. W przypadku psów niewskazana jest również wysoka zawartość skrobi. U kotów, ze względu na ich specyfikę trawienia, ten warunek nie musi być tak restrykcyjnie przestrzegany. Dieta dla diabetyka powinna być raczej wysokobiałkowa. Zwiększona zawartość tłuszczy może być natomiast wykorzystywana przez zwierzęta wyniszczone jako dodatkowe źródło energii.

chorobach skóry

Przeczytaj także o chorobach skóry, które często dotykają psy i koty.

Dużo mówi się o wysokiej zawartości błonnika w diecie. Włókno pokarmowe, czyli błonnik, spowalnia wchłanianie składników odżywczych. Jego udział w diecie uzależniony jest od tego, czy chcemy zwiększyć, czy też zmniejszyć masę ciała zwierzęcia. Czasami bowiem, przy nadwadze lub otyłości, niezbędnie jest odchudzenie pupila. Równie istotna jest też aktywność fizyczna (u kotów ma ona mniejsze znaczenie). Codziennie powinniśmy zapewniać czworonogowi ruch na podobnym poziomie. Każdy spacer, pod względem intensywności wysiłku, powinien codziennie przebiegać podobnie. Dzięki temu ilość spalanej energii będzie porównywalna, a wahania stężenia glukozy stosunkowo niewielkie.

Insulina dla psa i kota

Skoro mowa o odpowiedniej diecie, trzeba koniecznie zaznaczyć, że istotne jest także skorelowanie podawania insuliny z wyznaczonymi porami karmienia. O szczegółach powinien poinformować lekarz prowadzący, ponieważ od rodzaju insuliny zależy czas i moment szczytu jej działania. W trakcie terapii insuliną trzeba mieć świadomość, że istnieją pewne czynniki, które mogą powodować wystąpienie tzw. insulinooporności. Jest to sytuacja, w której zauważa się brak pożądanej reakcji na właściwie dobraną dawkę insuliny. Do takich czynników zaliczyć należy między innymi progesteron.

Dlatego też u cukrzycowych pacjentek, oczywiście po wcześniejszym ustabilizowaniu organizmu, niezbędne jest przeprowadzenie zabiegu kastracji. W przeciwnym razie przy każdej powtarzającej się rui lub cieczce, stan ogólny pupila będzie ulegał załamaniu. Przyczyną wystąpienia insulinoodporności są także wszelkiego rodzaju procesy zapalne toczące się w organizmie czworonoga. Czasami jest to, pomijane przez właścicieli, zapalenie dziąseł (wynikające z obecności kamienia nazębnego) czy infekcje dróg moczowych. Wszystkie wymienione schorzenia mogą sprawić, że terapia insuliną nie będzie efektywna.

Opieka nad czworonogiem z cukrzycą

Właściwe podejście do tematu i wyleczenie wszystkich schorzeń towarzyszących może okazać się kluczowe dla właściwej terapii. Piszę o tym dlatego, że znaczna część opiekunów zwierząt z cukrzycą, absolutnie nie chce słyszeć o narkozie u swojego zwierzęcia. Są przekonani, że zwierzę z pewnością się już nie obudzi. Wcale tak nie jest. Jeśli tylko do zabiegu kwalifikowany jest ustabilizowany pacjent, a w stan znieczulenia wprowadza go wykwalifikowana osoba, która będzie czuwała nad jego bezpieczeństwem, wszystko powinno skończyć się pozytywnie. Sprawnie przeprowadzony zabieg pomoże wyleczyć stan zapalny przyzębia, a tym samym wspomóc terapię cukrzycy.

Jeśli wszystkie wymienione przeze mnie warunki zostaną spełnione, to funkcjonowanie naszego czworonożnego przyjaciela wcale nie musi być obarczone dużym ciężarem. Oczywiście regularne kontrole i monitoring pacjenta są bardzo ważne, ale najistotniejsze jest pełne zaufanie i ścisła współpraca właściciela zwierzęcia z lekarzem weterynarii. Dużo tych informacji, ale proszę mi wierzyć, że to tylko zarys… Chciałem pokazać, że cukrzyca to poważna choroba, która może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Jednak właściwie prowadzona terapia, przy dobrej współpracy lekarza weterynarii z opiekunem, potrafią zagwarantować zwierzęciu długie lata w komforcie i szczęściu.

3909

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij