Choroby skóry u psa i kota – przyczyny, objawy, leczenie – cz. 2

W poprzednim artykule opisaliśmy najczęstsze objawy chorób skóry u zwierząt oraz zwróciliśmy uwagę na proces leczenia i diagnostyki. W kolejnej odsłonie przedstawiamy rozszerzoną listę chorób skórnych, które mogą się tak naprawdę przydarzyć każdemu zwierzęciu.

Pasożytnicze choroby skóry, ciąg dalszy

Część pierwszą znajdziesz tutaj.

1. Nużeniec

Nużeniec znajduje się głęboko w mieszkach włosowych, dlatego zeskrobina konieczna do jego rozpoznania musi być głęboka. U około 80% zwierząt nużeniec przebywa na skórze zwierzęcia i nie wywołuje żadnych objawów. Dopiero przy spadku odporności zaczynają się  problemy z nużeńcem i jego aktywnością w mieszkach włosowych.

Szczególnie wrażliwe są zwierzęta młode oraz chorujące już na inne choroby. Nużyca może mieć formę ogniskową lub uogólnioną. Początkowo może nie być świądu, który występuje najczęściej w momencie pojawienia się bakterii.

Objawy i leczenie nużeńca

Objawy to: rumień skóry, przerzedzenie wokół oczu, warg, oraz zliszajowacenie i hiperpigmentacja (zaburzenia barwnikowe) skóry. Pojawiają się także krosty, nadżerki, owrzodzenia. Węzły chłonne ulegają powiększeniu, mogą też pojawić się objawy uogólnione: gorączka, depresja, jadłowstręt.

Leczenie polega na stosowaniu leków roztoczobójczych typu spot on. Można również zastosować kąpiele lecznicze w cieczy kalifornijskiej, nadtlenku benzoilu lub amitrazie. Nużyca to choroba odzwierzęca, czyli przenoszona przez zwierzęta na ludzi (zoonoza).

2. Cheyletiella

Cheyletiella to również pasożyt skóry wywołujący tzw. łupież wędrujący. Początkowo objawia się łuszczeniem się naskórka oraz łupieżem. Z czasem występuje świąd, wyłysienie, rumień i strupy.  Do jego rozpoznania potrzebne jest znalezienie Cheyletielly pod mikroskopem. Leczenie polega na stosowaniu preparatów spot on.

3. Dirofilaria – objawy

Dirofilaria to nicień, który może występować w dwóch rodzajach: postaci sercowo – płucnej i postaci podskórnej. Do niedawna choroba głównie występowała w sferze klimatu ciepłego – dziś obecna również w Europie Centralnej.

Dirofilarioza podskórna często ma przebieg bezobjawowy. Pasożyty są identyfikowane przypadkowo w czasie zabiegów chirurgicznych. Jeśli wystąpią objawy, to będą widoczne w postaci guzków i grudek. Przebieg choroby charakteryzuje się silnym świądem, wyłysieniem i łuszczeniem się naskórka.

Diagnostyka i leczenie Dirofilarii

Diagnostyka opiera się na nacięciu guzka i znalezieniu pod mikroskopem pasożyta. Dirofilarię można również znaleźć we krwi zwierzęcia, gdzie przebiega jej cykl życiowy. W obwodzie pozostają także szybkie testy SNAP4D z krwi, które pomagają w identyfikacji pasożyta. Leczenie opiera się na podawaniu leków spot on. Terapia trwa kilka miesięcy.

W przypadku wszystkich chorób pasożytniczych bardzo ważna jest profilaktyka i stosowanie preparatów na kark, regularnie, przez cały rok, aby uniknąć kolejnych zakażeń.

Reakcje alergiczne i inhalacyjne

1. Atopia

Atopowe zapalenie skóry to reakcja nadwrażliwości u zwierząt na alergeny skórne lub inhalacyjne. Najczęściej ujawnia się między 1 a 3 rokiem życia. Objawy to rumień skóry i świąd. Symptomy mogą być sezonowe lub niesezonowe, w zależności od pojawienia się czynnika uczulającego. W miarę, jak pies się drapie i liże, dodatkowo pojawia się stan zapalny skóry, strupy, nadżerki i wyłysienia. Do ran dostają się bakterie i grzyby wywołujące stan zapalny.

Diagnostyka i leczenie Atopii

Diagnozę stawia się wykonując testy alergiczne, dzięki którym można ustalić na co pies jest uczulony.  Czynników uczulających jest bardzo dużo: trawy, drzewa, roztocza kurzu domowego itp.

Leczenie przyczynowe polega na wyeliminowaniu czynnika alergicznego, co może, ale nie musi zawsze się udać. Można również zastosować odczulanie na konkretny alergen. Objawowe leczenie polega na podawaniu leków przeciwświądowych ogólnie i miejscowo oraz leczeniu zakażeń wtórnych.

2. Alergia pokarmowa

Jest to nadwrażliwość na pokarm lub jego składniki. Nietolerancja pokarmowa może się pojawić w każdym wieku zwierzęcia. Alergia charakteryzuje się świądem niezwiązanym z sezonem. Często świąd dotyczy głowy, ale może być również uogólniony. Najczęściej alergii pokarmowej towarzyszą nawracające stany zapalne kanałów słuchowych.

 Zmiany skórne powstają w następstwie samouszkodzeń: wyłysienia, strupów, hiperpigmentacji, a w konsekwencji bakteryjnych i grzybicznych stanów zapalnych.

Diagnostyka i leczenie alergii pokarmowych

Rozpoznanie stawia się na postawie testów alergicznych. Leczenie polega na podawaniu karmy, która nie zawiera składnika uczulającego. Przy silnym świądzie lub przy braku ustalenia alergenu, podaje się leki zmniejszające świąd, a także leczy się choroby towarzyszące.

Zakażenia o podłożu immunologicznym

Są to choroby, w których organizm zaczyna traktować własne komórki jako obce lub chore i zaczyna je zwalczać. Mówimy wtedy o zjawisku autoagresji polegającym na niszczeniu komórek i tkanek własnych za pomocą układu odpornościowego.

Są to choroby stanowiące zaledwie około 1,3% wszystkich chorób skóry u zwierząt. Stwarzają one jednak wiele problemów zwierzętom, ich opiekunom i lekarzom weterynarii.

Diagnostyka chorób immunologicznych

Początek zmian pojawia się na pograniczu skóry i sąsiadujących z nią błon śluzowych – okolic warg, jamy ustnej, wokół oczu, okolic zewnętrznych narządów płciowych, odbytu. Często dotyczą grzbietu nosa, małżowin usznych oraz opuszek. Zmiany te najczęściej są symetryczne. Początkowo przekształcenia są widoczne na głowie, a z czasem rozprzestrzeniają się na resztę ciała.

Objawami są wyłysienia, krosty, pęcherze, strupy oraz łuszcząca się skóra. Charakterystycznym objawem może być również odbarwienie lusterka nosa  i wygładzenie jego powierzchni u psów. U kotów autoagresję może sugerować „serowaty”, mętny płyn wokół pazurów.

Chorób autoimmunologicznych jest sporo. Należą do nich: pęcherzyce, pemfigoid, czy tocznie.  Rozpoznanie często może nastręczać wiele problemów. Poza badaniem klinicznym, wykonuje się testy alergiczne, biopsje zmian, często histopatologię skóry, a także badania krwi i inne badania dodatkowe w celu wykluczenia innych, możliwych chorób.

Leczenie chorób o podłożu immunologicznym

Leczenie polega na podawaniu leków immunosupresyjnych, które zmniejszą reakcję układu odpornościowego organizmu. Mają one jednak wiele działań ubocznych. Dodatkowo stosuje się witaminę E, tetracykliny, amid kwasu nikotynowego.

Kurację uzupełnia leczenie wtórnego zakażenia skóry. Często wskazane jest unikanie promieniowania słonecznego ze względu na możliwość nasilenia się przebiegu choroby pod jego wpływem. Leczenie jest długoterminowe i konieczny jest ścisły nadzór lekarza weterynarii.

Zmiany skórne związane z chorobami układowymi

Liczne choroby endokrynologiczne mogą się objawiać w postaci wyłysień, gorszej jakości okrywy włosowej, czy rumienia skóry. Do takich chorób należą: niedoczynność tarczycy, nadczynność kory nadnerczy i zaburzenia wydzielania hormonów płciowych.

Błędy żywieniowe lub niedożywienie również będą odbijały się na jakości skóry i jej wytworów. W takim przypadku niezbędne jest badanie kliniczne i zdiagnozowanie choroby u zwierzęcia. Samo leczenie chorób skóry nie wystarczy. Należy rygorystycznie przestrzegać zaleceń lekarza weterynarii, aby zmiany skórne systematycznie nie powracały.

Nowotwory

Nowotwory występują w postaci guzów umiejscowionych w różnych częściach ciała psa i kota. Mogą to być zmiany zarówno łagodne, jak i złośliwe. Zmiany nie muszą wywoływać świądu ani boleści u zwierzęcia. Guzy mogą jednak pękać i ulegać wtórnym zakażeniom powodując świąd. Zmiany obejmują nie tylko skórę, ale także pazury, opuszki, płytkę nosową, czy odbyt.
Nowotwory mogą szybko rosnąć, czy zmieniać wielkość pod wpływem dotyku zmiany (np. przy guzie komórek tucznych). Guzki mogą przez długi czas nie zwiększać swojej objętości, co wcale nie oznacza, że są zmianami łagodnymi.

Diagnostyka nowotworów u zwierząt

Każdą zmianę na skórze należy zbadać, zrobić biopsję cienkoigłową lub wyciąć zmianę i oddać do badań histopatologicznych. W żadnym wypadku nie należy hodować zmian skórnych, obserwować i czekać, co się z nimi stanie.

Leczenie ustala się w zależności od rodzaju nowotworu. Pojedyncze zmiany można chirurgicznie usunąć z zachowaniem marginesu tkanek. Możliwa jest również chemioterapia. Dodatkowo leczy się wtórne zapalenia bakteryjne i grzybicze.

Stopień zróżnicowania chorób skóry u psów, kotów i innych zwierząt, jest tak samo skomplikowany, jak u ludzi. Zmiany skórne są pozornie do siebie podobne niezależne od przyczyny choroby. Dlatego zawsze należy skonsultować wszystkie zmiany skórne z lekarzem weterynarii. Im szybciej ustali się przyczynę zmiany i rozpocznie się leczenie, tym szybciej zwierzę wróci do zdrowia.

Sucha karma dla psa Royal Canin Hypoallergenic Moderate Calorie VeterinarySucha karma dla psa Royal Canin Hypoallergenic Small Dog VeterinarySucha karma dla kota Royal Canin Hypoallergenic Veterinary

1101

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij