Choroby psów shih tzu

Shih Tzu to stosunkowo nowa rasa w Europie. Psy te pojawiły się na Starym Kontynencie dopiero w pierwszej połowie XX wieku. Mimo dosyć krótkiej obecności w tej części świata, cieszą się olbrzymią popularnością. Co musimy o nich wiedzieć? Jakie schorzenia najczęściej dotykają psy shih tzu?

Miłe, radosne usposobienie, przywiązanie do rodziny i zdolność adaptacji do różnego trybu życia – wszystko to sprawia, że psy tej rasy bardzo często znajdują ciepłe miejsce w naszych domach i sercach. Cechą szczególną tych psów są wyjątkowo duże oczy. To, co dla niektórych może być wadą, dla innych jest ogromną zaletą. Bezdyskusyjnym jest jednak fakt, że oczy shih tzu są często ich „piętą achillesową”. To właśnie wokół oczu skupia się najwięcej problemów zdrowotnych, które zwykle dotykają psy tej rasy.

Shih tzu – choroby oczu

Najpopularniejszymi schorzeniami psów shih tzu są dwurzędowość rzęs (jak sama nazwa wskazuje, jest to dodatkowy rząd rzęs na powiece) oraz rzęsy ekotopowe (wyrastające z nietypowego miejsca). Problemy te potrafią przyczynić się do urazu bądź uszkodzenia rogówki. Niewłaściwie wyrastające rzęsy drażnią mechanicznie powierzchnię rogówki, doprowadzając do jej uszkodzenia. Jak silny potrafi być to ból, chyba nie trzeba nikogo przekonywać. Wystarczy napisać, że ziarnko piasku pod powieką działa dokładnie tak samo, jak ekotopowa rzęsa.

Z tą tylko różnicą, że w przeciwieństwie do niewłaściwie wyrastającej rzęsy, piasek zostanie usunięty spod powieki wraz z pierwszymi łzami. Permanentne drażnienie doprowadza do stanu zapalnego i w konsekwencji do powstania owrzodzenia. Ulgę oraz przywrócenie komfortu widzenia może przynieść leczenie farmakologiczne. Jednak bez ingerencji chirurgicznej polegającej na przywróceniu prawidłowego stanu oka, nie będzie można mówić o pełnym wyleczeniu. Plan terapii oraz sam zabieg może nakreślić i przeprowadzić oczywiście lekarz weterynarii zajmujący się okulistyką.

Najczęstsze psie choroby oka i powieki

Analogiczny efekt i konsekwencje, choć wynikające z zupełnie innego powodu, może wywołać entropium. Jest to wada budowy powieki polegająca na podwinięciu jej do środka. Jej skutkiem jest także mechaniczne drażnienie powierzchni rogówki. Podobnie jak w przypadku dwurzędowości i ektopii rzęs, leczenie farmakologiczne pomoże, ale nie doprowadzi do pełnego wyzdrowienia oka. Także w tym przypadku przyda się kontakt do dobrego weterynaryjnego okulisty, ponieważ powrót do zdrowia może zagwarantować jedynie sprawnie wykonany zabieg chirurgiczny, czyli plastyka wadliwie ukształtowanej powieki.

Znajdź lekarza weterynarii polecanego przez Royal Canin.

Trzecia powieka u psa

Czasami zdarza się, że właściciele psów są zdziwieni informacją, że zwierzę posiada trzecią powiekę, a już fakt obecności pod nią gruczołu, który produkuje znaczną część łez, jest dla opiekuna nie lada zaskoczeniem. A to właśnie wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki jest najczęściej spotykanym problemem. Dokładna przyczyna tego schorzenia nie jest znana. Zwykle komplikacja ta dotyka psy młode (do 2. roku życia), jednak także u tych starszych można zauważyć niepokojące objawy, czyli wyrastająca spod trzeciej powieki w przyśrodkowym kącie oka różową, kulistą tkankę.

Ciężko jest nie zauważyć tak widocznych symptomów. Nieleczone schorzenie doprowadza do przerostu gruczołu, a w konsekwencji do zwichnięcia chrząstki, która znajduje się w trzeciej powiece. Schorzenie to uniemożliwia leczenie w trybie ambulatoryjnym. W przypadkach świeżych, chyba każdy lekarz weterynarii będzie w stanie odprowadzić wypadnięty gruczoł na swoje miejsce, doprowadzając do wyleczenia oka. Jeśli jednak właściciel  będzie zwlekał z wizytą w lecznicy, to konieczne może się okazać wykonanie zabiegu polegającego na wszyciu wspominanej struktury w trzecią powiekę.

Wypadnięcie gałki ocznej

Niestety z racji budowy czaszki, u shih tzu może zdecydowanie częściej niż u innych ras dochodzić do wypadnięcia gałki ocznej. Dramatyczna w przebiegu i w konsekwencji kontuzja, wynika z płytkich oczodołów i stosunkowo słabym osadzeniu w nich gałki ocznej. Bardzo często na skutek urazu albo wzrostu ciśnienia za gałką oczną (w konsekwencji np. krwiaka lub ropnia) dochodzi do jej wypychania poza kostny pierścień oczodołu.

rasy shih tzu

Przeczytaj więcej na temat psów rasy shih tzu.

Jeśli w krótkim czasie nie zostanie podjęte działanie polegające na próbie repozycji wypadniętej gałki ocznej, to z każdą minutą szanse na uratowanie oka maleją. Czasami konieczna jest amputacja tak uszkodzonej gałki ocznej. Tego typu przypadki na szczęście nie zdarzają się bardzo często, jednak decydując się na psy rasy shih tzu, należy takie ryzyko brać pod uwagę. Problemy zdrowotne wynikające ze specyficznej budowy czaszki, niestety nie sprowadzają się wyłącznie do niebezpieczeństwa wypadnięcia gałki ocznej.

Schorzenia układu oddechowego

Psy shih tzu, jako należące do tzw. ras brachycefalicznych (krótkoczaszkowych), narażone są także na wystąpienie zespołu oddechowego. Polega on na zaburzeniu przepływy powietrza właściwie przez każdy odcinek układu oddechowego. Zbyt wąskie skrzydełka nosowe, za długie podniebienie miękkie, zapadnięta  krtań i niedorozwój tchawicy – każde z tych anomalii może powodować niewystarczający pasaż powietrza, co doprowadzić może do niedotlenienia organizmu. Przyczyną problemów z drogami oddechowymi są także zwiększone ciśnienie oraz zjawisko aerofagii polegające na łykaniu powietrza, które doprowadza do wypełnienia nim żołądka.

Jak pomóc shih tzu?

Nasilenie objawów klinicznych polegających na wystąpieniu duszności, zasinieniu błon śluzowych, a nawet utracie przytomności, pojawia się podczas ekscytacji, w sytuacjach lęku i przerażenia. Właściwe postępowanie polegające na wprowadzeniu na stałe bądź doraźnie leków lub/i przeprowadzeniu odpowiedniego zabiegu chirurgicznego zaproponuje nasz lekarz weterynarii. Na pocieszenie mogę z czystym sumieniem dodać, że zdarzają się psy, które mimo teoretycznie dużego ryzyka wystąpienia tego zespołu, cieszą się bardzo dobrym zdrowiem.

Pies shih tzu i lekarz weterynarii

Wielkie, okrągłe oczy shih tzu sprawiają, że nie sposób przejść obok nich obojętnie. Jednocześnie potrafią być także przyczyną wielu nieprzyjemnych schorzeń dotyczących zwłaszcza narządu wzroku, ale i takich, które mogą się odbić na ogólnym zdrowiu psa. Znajomość z zaufanym lekarzem weterynarii, któremu nieobce są zagadnienia z zakresu okulistyki weterynaryjnej, pomoże przetrwać najtrudniejsze chwile. Zapewni też właścicielowi komfort psychiczny, a pupilowi zagwarantuje pełnię zdrowia.

17353

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij