Choroby kotów brytyjskich krótkowłosych

Jedną z wizualnie najprzyjemniejszych ras kotów jest bez wątpienia brytyjski krótkowłosy. Nie może więc dziwić, że cieszy się on wyjątkowo dużą popularnością. Co warto wiedzieć o kotach brytyjskich? Jakie choroby są ich najczęstszą przypadłością?

Koty brytyjskie, ze względu na swoje przemiłe usposobienie oraz stoicki charakter, cieszą się olbrzymią popularnością wśród osób starszych. Ich nieograniczona cierpliwość stawia je natomiast na pierwszym miejscu w wyścigu o tytuł kota przyjaznego dzieciom. Piękna, gęsta okrywa włosowa, najczęściej w kolorze niebieskim, oraz złotego koloru oczy sprawiają, że nie sposób się w nich nie zakochać. Nie bez przyczyny za wzór kota z Cheshire – uśmiechniętego i tajemniczego czworonoga z opowiadania Lewisa Carrolla – posłużył właśnie krótkowłosy kot „Brytyjczyk”. Więcej o historii rasy kota brytyjskiego przeczytasz w naszym wcześniejszym artykule.

Kot brytyjski – choroby

Niestety u kotów tej rasy nie wszystko jest tak idealne, jak wygląda to na pierwszy rzut oka. Mimo genialnego wręcz charakteru i oszałamiającej urody, koty brytyjskie obarczone są pewną wadą genetyczną. Ich częstą przypadłością jest kardiomiopatia przerostowa – genetycznie uwarunkowana choroba serca.

Jest to ciężkie schorzenie mięśnia sercowego, które polega na pogrubieniu ściany serca (głównie lewej komory, choć nierzadko proces ten dotyka również przegrody międzykomorowej). Zmiany, jakie zachodzą w sercu w wyniku tej wady, skutkują modyfikacją elastyczności mięśnia sercowego. Może to doprowadzić do niedomykalności zastawki mitralnej. W konsekwencji pogłębiania się kardiomiopatii przerostowej u kota brytyjskiego dochodzi do gromadzenia się płynu w klatce piersiowej, czego skutkiem jest postępująca duszność.

Niepokojące objawy

Jeśli opiekun zwierzęcia jest osobą spostrzegawczą, z pewnością zwróci uwagę na kłopoty z oddychaniem u swego kota i uda się po pomoc do lekarza weterynarii. Trzeba jednak mieć świadomość, że nie zawsze kocie choroby przebiegają z uwidocznieniem wszystkich charakterystycznych objawów. W związku z tym także w przypadku kardiomiopatii przerostowej może zdarzyć się przebieg bezobjawowy, który może się zakończyć tzw. nagłą śmiercią sercową. Są to rzadkie przypadki, ale mając to na uwadze, warto przedsięwziąć pewne środki ostrożności.

Jak zdiagnozować kardiomiopatię u kota brytyjskiego?

Ponieważ kardiomiopatia przerostowa jest chorobą uwarunkowaną genetycznie, a naukowcy już dawno odczytali cały koci genom, istnieją testy laboratoryjne umożliwiające stwierdzenie, czy dany kot jest nosicielem wadliwego genu, który powoduje tę chorobę. Większość laboratoriów weterynaryjnych w Polsce ma w swojej ofercie to badanie. Wystarczy, że lekarz weterynarii pobierze niewielką ilość krwi lub fragment śluzówki jamy ustnej kota, byśmy mogli zorientować się, jakie jest ryzyko wystąpienia tej choroby. Trzeba mieć jednak na uwadze, że negatywny test genetyczny nie zagwarantuje nam, że serce naszego „Brytyjczyka” będzie w stanie idealnym przez lata.

Regularna kontrola weterynaryjna

O ile kardiomiopatia przerostowa uwarunkowana genetycznie dotyka głównie młode koty w wieku 1-5 lat, to u kotów starszych choroba ta może mieć charakter wtórny. Bywa bowiem konsekwencją występujących chorób wewnętrznych. W takiej sytuacji wiek kota, w którym stawiana jest diagnoza kardiomiopatii, jest zdecydowanie wyższy niż opisywane 5 lat. Niezależnie od wszystkiego, decydując się na kota brytyjskiego krótkowłosego, warto skorzystać z konsultacji zaufanego kardiologa weterynaryjnego i wykonać testy genetyczne. Równie ważna jest regularna kontrola stanu zdrowia mięśnia sercowego naszego pupila.

Inne choroby kotów brytyjskich

Kardiomiopatię wymieniłem jako pierwszą, gdyż jest to choroba bezpośrednio zagrażająca życiu zwierzęcia, a jej konsekwencje mogą być bardzo poważne. Należy jednak pamiętać, że krótkowłose koty brytyjskie mają również niebywałą skłonność do występowania chorób na tle immunologicznym. Mam na myśli tzw. plazmocytarne zapalenie dziąseł. Jest to choroba, której istota polega na nadmiernej reakcji układu odpornościowego na odkładającą się na zębach płytkę bakteryjną.

Plazmocytarne zapalenie dziąseł u kotów brytyjskich

U zdrowego kota prawidłowo przebiegająca reakcja immunologiczna na osad bakteryjny odkładający się na zębach objawia się dosyć wolno. Zazwyczaj dopiero po kilku latach gromadzenia się osadu, a następnie kamienia nazębnego, dochodzi do zaczerwienienia i tkliwości dziąseł. Są to objawy stanu zapalnego przyzębia. Z czasem może to prowadzić do zmniejszonego pobierania pokarmu, wybredności bądź tzw. jedzenia jedną stroną. U kota brytyjskiego, u którego układ odpornościowy nad wyraz intensywnie reaguje na powstającą płytkę nazębną, zachodzi taka sama reakcja, ale w zdecydowanie szybszym tempie.

Sucha karma dla kota Royal Canin British Shorthair KittenMokra karma dla kota Royal Canin British Shorthair AdultSucha karma dla kota Royal Canin British Shorthair Adult

Choroby jamy ustnej u kotów

W ciągu kilku tygodni stan dziąseł i łuków podniebiennych może bardzo się pogorszyć. Widoczne nad zębami, nawet nie czerwone, ale bordowe dziąsła, duża bolesność przy próbie dotknięcia mordki, znacznie zmniejszony apetyt i nieprzyjemny zapach z pyszczka powinny mocno zasugerować lekarzowi weterynarii diagnozę i dalsze postępowanie w kierunku zwalczenia plazmocytarnego zapalenia dziąseł. Choć stuprocentowe rozpoznanie opiera się na wynikach badania histopatologicznego, to jednak wachlarz objawów jest tak bardzo charakterystyczny, że leczenie należy rozpocząć zanim jeszcze otrzymamy wyniki z laboratorium.

Leczenie zapalenia dziąseł i jamy ustnej

Jakie powinno być postępowanie w przypadku pojawienia się takiej jednostki chorobowej? Wydawać by się mogło, że skoro przyczyną jest intensywna reakcja na płytkę i osad nazębny, to idealnym rozwiązaniem będzie usunięcie rzeczonej płytki bakteryjnej z powierzchni zębów. Logika podsuwa takie rozwiązanie, ale trzeba wiedzieć, że nie jest to najlepsze wyjście z tej kłopotliwej sytuacji. Ulga i poprawa nastąpią, ale niestety nie na długo. Koty należą do zwierząt, które niechętnie pozwalają sobie myć zęby. Częste znieczulanie kota w celu przeprowadzenia zabiegu usunięcia kamienia nazębnego może natomiast okazać się szkodliwym dla jego zdrowia.

Koty brytyjskie choroby

Różnorodne metody lecznicze

Skoro regularne, całkowite usunięcie płytki nazębnej jest trudne, należy wpłynąć na układ immunologiczny, aby jego odpowiedź na powstający osad nie była tak nieprzyjemna w skutkach. W tym celu podaje się leki immunosupresyjne, najczęściej  z grupy sterydowych leków przeciwzapalnych. Efekt będzie bardzo dobry. Dopóki podawane będą sterydy, dopóty dziąsła będą w zdrowiu. Pamiętać jednak należy, że osłabiamy wtedy nie tylko odpowiedź układu immunologicznego na płytkę nazębną, ale też odporność całego organizmu. Tym samym ryzykujemy zwiększoną podatność na wszelkiego rodzaju infekcje wirusowe i bakteryjne.

To oczywiście nie wszystkie możliwe negatywne skutki długotrwałego stosowania leków sterydowych. Bez wątpienia leki te także nie stanowią idealnego rozwiązania. Mimo to są one dosyć często stosowane przez lekarzy weterynarii. Wynika to  jednak nie z niewiedzy, ale z obawy przed reakcją właścicieli na naprawdę skuteczną metodę leczenia. Najlepszym rozwiązaniem problemu plazmocytarnego zapalenia dziąseł u kotów jest usunięcie wszystkich zębów. Jest to drastyczna metoda, ale gwarantująca również pełne wyleczenie. Gdy nie będzie zębów, nie będzie powierzchni, na której mogłaby się odkładać płytka nazębna.

Usunięcie wszystkich zębów u kota

Ekstrakcja, czyli usunięcie wszystkich zębów nie szkodzi organizmowi. Wbrew przekonaniu niektórych właścicieli, zwierzę właśnie wtedy przestaje cierpieć. Zdumiewające jest, jak łatwo koty radzą sobie w takiej sytuacji z pobieraniem pokarmu, nawet tego stałego. Warto podkreślić, że jest to najskuteczniejsza metoda walki z plazmocytarnym zapaleniem dziąseł u kotów. Zaufajcie swoim lekarzom weterynarii, kiedy zaproponują wam to jakże radykalne rozwiązanie. Sugerując tak drastyczny krok, kierujemy się dobrem zwierzęcia. Po takim zabiegu stomatologicznym kot z pewnością odżyje. Na nowo zacznie się cieszyć komfortem i dobrym zdrowiem.

Pozostałe schorzenia kotów brytyjskich

Są to dwie najczęściej spotykane jednostki chorobowe typowe dla kotów brytyjskich krótkowłosych. Ponieważ rasa ta powstała w wyniku krzyżowania kota domowego z persem, możliwe jest także objawienie się schorzeń charakterystycznych dla kotów ras brachycefalicznych. Wśród nich wymienić należy częste infekcje górnych dróg oddechowych oraz zapalenie spojówek, które wynika z deformacji kanalików nosowo-łzowych. Warto jednak zauważyć, że zaburzenia te w zdecydowanie mniejszym stopniu zagrażają życiu tego pięknego kota.

Sprawdź naszą stronę poświęconą kotom brytyjskim i dowiedz się więcej na temat tej rasy.

9060

Interesujące? Chcesz
wiedzieć więcej? Zapisz się!

Dziękujemy za zapisanie się do naszego newslettera

Błąd zapisu

zamknij