Buldog francuski – co warto wiedzieć o tej rasie?

Buldog francuski, choć trudno w to uwierzyć, jest najprawdopodobniej potomkiem psów dogowatych i molosów. Zanim stał się typowym psem do towarzystwa, przeszedł wiele jako pies użytkowy. Czym dzisiaj wyróżniają się buldogi? Jaki jest charakter i  najpopularniejsze schorzenia buldogów francuskich?

Pierwsze wzmianki o przodkach tej rasy pochodzą już z 1500 roku. Wspominano wówczas o psach nazywanych „boldogge” lub „bonddogge”. Nazwa „bulldog” pojawiła się po raz pierwszy w roku 1631. W tym czasie psy te były wykorzystywane na terenie Anglii do walk  z bykami. Po roku 1802, kiedy zakazano szczucia byków, buldogi zaczęto wykorzystywać do walk psów.

Początki kariery psów do towarzystwa

W tym czasie zaczęto też zmniejszać ich rozmiary. Dopiero, gdy i ten proceder został zakazany, celem hodowli stało się stworzenie małego, pozbawionego agresji psa do towarzystwa i walki ze szkodnikami. Wtedy też buldogi francuskie stały się ulubionymi czworonogami niższych warstw społecznych. Ludzie ci, ze względu na małe mieszkania, nie mogli sobie pozwolić na psy większych rozmiarów.

Bulldog francuski czy angielski?

Skoro początków rasy należy szukać w Anglii, dlaczego psy te są nazywane buldogami francuskimi? W XIX wieku wielu rzemieślników, szczególnie koronkarzy z Londynu i Nottingham, wyemigrowało do Francji (region Calais). Zabierali oni ze sobą swoje psy, które wówczas były zwane „toy-bullodogge”. Współcześnie wiele wskazuje na to, że ich aktualny wygląd jest wynikiem krzyżówek z mopsami, terierami i innymi rasami obecnymi dawniej na terenie Francji.

Historia rasy buldoga francuskiego

Niestety brakuje dzisiaj dobrze udokumentowanej historii hodowli buldogów francuskich, gdyż wielu z pierwszych opiekunów było analfabetami. Elity i kynolodzy tamtych czasów nie byli zainteresowani hodowlą buldogów, stąd też jest bardzo mało zdjęć, zapisków czy szkieletów ówczesnych psów. Z tego powodu bardzo trudno jest dziś prześledzić wszystkie zmiany, jakie zachodziły w wyglądzie tych psów.

Niemożliwe jest stwierdzenie, czy dzisiejszy wygląd buldogów francuskich jest wynikiem celowej czy też przypadkowej selekcji. Pewny jest natomiast fakt, że 1898 roku, po wielu perypetiach, buldog francuski został uznany jako rasa. Obecnie zalicza się do grupy 9. (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcji 1.1. (małe molosowate) i nie podlega próbom pracy. Współcześnie buldożki francuskie stają się coraz popularniejsze. Powodzeniem cieszą się szczególnie w dużych miastach.

Buldożek francuski – pies idealny?

Z czego wynika popularność tej rasy? Przede wszystkim jest to mały pies, który nadaje się do życia nawet w niedużym mieszkaniu. Nie wymaga zbyt długich i wyczerpujących spacerów czy ćwiczeń fizycznych (np. bieganie). Ogromną zaletą tych buldogów jest też usposobienie i miłość, jaką obdarzają opiekuna. Z tego krótkiego opisu można by wywnioskować, że są to psy wprost idealne. Czy jednak na pewno są pozbawione wad?

Charakterystyczny wygląd

Nie będziemy się tu szczegółowo zagłębiać we wszelkie problemy natury fizjologiczno-zdrowotnej, które wynikają przede wszystkim z bardzo przekształconej czaski buldogów francuskich. Są to tak zwane psy brachycefaliczne, czasem kolokwialnie określane  jako „psy o krótkich kufach”. Czym charakteryzuje się buldog francuski? Po pierwsze jego kufa jest bardzo krótka (w ekstremalnych przypadkach aż zapadnięta). Posiada głowę w kształcie kwadratu z wąskim tyłem oraz szeroki i spłaszczony pysk.

Syndrom Brachycefaliczny

Typową cechą jest też przodozgryz, który bardzo często powoduje problemy z jedzeniem. U buldożków francuskich, tak samo jak u innych psów w typie brachycefalicznych, naukowcy odkryli tzw. syndrom brachycefaliczny BAS (Brachycephalic Airway Syndrome). Jest to zespół wad anatomicznych, takich jak:

  • zwężone nozdrza,
  • przerost podniebienia miękkiego,
  • zapadnięcie krtani,
  • wynicowane kieszonki krtaniowe,
  • niedorozwój tchawicy.

W wielu przypadkach, aby pies mógł w miarę normalnie funkcjonować, konieczna jest interwencja chirurgiczna. Wady te są przyczyną pewnych zachowań buldożków, które uważa się za typowe i normalne dla rasy. Są to na przykład niechęć do aktywności, chorowitość, sapanie i chrapanie, a czasem kiepski apetyt (wybredność). Nie należy ich jednak postrzegać jako cech prawidłowych, bowiem wynikają z wad anatomicznych. Można je więc uznać za objawy choroby.

Buldog francuski – co warto wiedzieć o tej rasie?

Przeczytaj, jakie są najpopularniejsze choroby buldogów francuskich.

Zachowanie buldogów francuskich

Francuskie buldogi, mimo swoich dużych ograniczeń i wielu chorób, są bardzo wesołe i – w miarę możliwości – chętne do zabawy. Buldożki to psy towarzyskie, przyjazne i bardzo silnie przywiązujące się do opiekunów. Zazwyczaj bardzo chętnie nawiązują kontakty z obcymi ludźmi. W przypadku wizyt gości, często bywają nadmiernie aktywne, potrafią wręcz zamęczać swoją obecnością. Typowym problemem może być ogromna miłość do opiekuna, która dość często przeradza się w nadmierne przywiązanie.

Zazdrosny buldog

Jego skutkiem mogą być problemy separacyjne. Właśnie z tego powodu buldogi francuskie są dość częstymi „pacjentami” behawiorystów. Silne przywiązanie do opiekunów jest również związane z ich cechą charakterystyczną, czyli uczuciem zazdrości. Jak dowiedli doktor Frederike Range z Wydziału Neurobiologii na Uniwersytecie Wiedeńskim oraz niezależnie profesor Christine Harris i Caroline Prouvost z Kalifornii, uczucie to nie jest obce nawet psom. Stąd też opiekunowie, którzy zamierzają powiększyć swoją rodzinę, a posiadają już buldożka, powinni dość wcześnie rozpocząć z nim prace wychowawcze.

Agresywne zachowanie

Częstym problemem, z jakim borykają się opiekunowie buldogów, jest agresja innych psów w stosunku do ich czworonogów. Buldożki są bardzo towarzyskie i uwielbiają zabawy z innymi psami. Niestety defekt ich układu oddechowego powoduje, że szczególnie gdy się zmęczą lub podekscytują, zaczynają sapać i charczeć. Często jest to odbierane przez inne psy jako warczenie, co może doprowadzić do ataku. Kłopot jest potęgowany przez fakt, że buldogi nie mogą wspomóc się w komunikacji pozostałymi częściami ciała (zbyt krótki ogon, równie krótkie łapy i prawie brak widocznej kufy). To wszytko powoduje, że nie mogą one prawidłowo wysyłać różnorodnych sygnałów komunikacyjnych.

Wyjątkowo leniwe psy?

Buldogi francuskie często uznawane są za psy, które najchętniej przespałyby całe życie. Uważa się, że niechętnie przystępują do zabaw i wszelkich aktywności, szczególnie w okresie wiosenno-letnim. Jest to spowodowane dość znacznym niedotlenieniem organizmu, które wywołane jest przez liczne defekty budowy układu oddechowego. W związku z problemami w budowie pyska (przodozgryz), psy te bywają niejadkami lub są bardzo wybredne. Z tego powodu warto z uwagą wybierać rodzaj pożywienia. Najlepsza będzie specjalnie dostosowana do indywidualnych potrzeb karma dla buldoga francuskiego.

Sucha karma dla psa Royal Canin French Bulldog Buldog Francuski Junior Sucha karma dla psa Royal Canin French Bulldog Buldog Francuski Adult

Opieka nad buldogiem

Wszystkie zachowania uznawane za cechę rozpoznawczą buldożków nie wynikają jednak z ich charakteru. Są konsekwencją hodowli psów z poważnymi wadami anatomicznymi. Skutkuje to niestety dużym cierpieniem przedstawicieli tej rasy oraz wymusza na ich opiekunach dużą ostrożność w kwestii doboru aktywności.

Z jednej strony należy zadbać o komfort psychiczny i zdrowie fizyczne psa (nie można dopuścić do nadwagi). Z drugiej strony buldogi szybko się przegrzewają, gdyż nie mogą się chłodzić z powodu zbyt krótkiej kufy. Tym samym, w związku z niedotlenieniem, łatwo się męczą, przez co często dochodzi u nich do omdleń (także w związku z silnym pobudzeniem nerwowym, np. w skutek ekscytującej zabawy).

Kluczowe jest wychowanie

Nie możemy zapomnieć, że buldogi francuskie bardzo szybko się uczą. Jeżeli od samego  początku nie wprowadzimy w domu właściwych zasad i konsekwentnego szkolenia, szybko okaże się, że zamiast sympatycznego psa, mamy małego „terrorystę”. Musimy być też świadomi, że to chęć posiadania psów, których kufy przypominają ludzkie twarze, doprowadziła, że te towarzyskie, przyjacielskie, szybko się uczące i wesołe czworonogi cierpią w wyniku wielu wad rozwojowych.

54