Norweski leśny

Norweski leśny

Norweski leśny
Norweski leśny

Norweski leśny

KOT NORWESKI LEŚNY Z RACJI SWOJEGO POCHODZENIA PRZYSTOSOWANY JEST DO WYMAGAJĄCYCH WARUNKÓW KLIMATYCZNYCH SKANDYNAWII. SPRAWIŁA TO NIE TYLKO ICH MOCNA BUDOWA O ZWARTYM KOŚĆCU, ALE PRZEDE WSZYSTKIM GĘSTE, DWUWARSTWOWE FUTRO.
Nazwa oryginalna:
Norsk skogkatt
Typ budowy:
mocna budowa

Masa ciała:
samce: 6–10 kg, samice: 4–5 kg.
Kraj pochodzenia:
Skandynawia

Norweski leśny

Koty te odznaczają się dużą inteligencją. Są towarzyskie i potrafią być bardzo przywiązane do opiekuna. Tolerują obecność dzieci i innych zwierząt domowych. Koty norweskie leśne są odważne, o bardzo zrównoważonym temperamencie. Są spokojne, ale bywają niefrasobliwe i chętne do zabawy. Mają silnie rozwinięte instynkty łowcze, świetnie się wspinają, dlatego warto zadbać o ten rodzaj aktywności, trzymając kota w domu. Najlepszym rozwiązaniem dla kotów rasy norweski leśny będzie jednak duży ogród. Takie warunki wpływają również odpowiednio na kondycję sierści.



Karmy dedykowane rasie
Ciekawostka
Pierwsze wzmianki o kotach tej rasy znaleźć można w mitologii skandynawskiej. Podobno zaprzęg Frei, bogini miłości i płodności, był ciągnięty przez koty tej rasy, a jeden z najpotężniejszych bogów skandynawskich Thor nie sprostał próbie zadanej mu przez olbrzymy, polegającej na podniesieniu kota należącego do ich władcy. To właśnie pokaźne rozmiary przedstawicieli tej rasy często stanowią kryterium ich wyboru.

Opis rasy


Historia

Poszukiwania korzeni rasy prowadzą do lasów chłodnej Skandynawii, gdzie srogi klimat i izolacja doprowadziły do narodzin długowłosych, dużych i silnych kotów, zdolnych do przeżycia w trudnych warunkach. Jedna z teorii mówi, że przodkowie tych kotów zostali przywiezieni przez krzyżowców; inna, że przez wikingów z Wysp Brytyjskich. W 1972 roku Norweski Związek Felinologiczny wstępnie uznał koty norweskie leśne za odrębną rasę. W grudniu 1975 roku hodowcy założyli pierwszy klub kotów norweskich leśnych, Norsk Skogkattering, i kontynuowali hodowlę skogkattów (skogkatt dosłownie oznacza „leśny kot”). Już w 1976 roku koty norweskie leśne zyskały status rasy wstępnie uznanej przez Międzynarodową Federację Felinologiczną, a pełne uznanie rasy nastąpiło rok później na walnym zgromadzeniu FIFe w Paryżu.
 

Wzorzec rasy

Kot norweski leśny jest kotem dużym, mocnej budowy, zaliczany do kotów półdługowłosych. Jego tylne łapy są dłuższe od przednich, co ułatwia im skoki. Samce mogą ważyć od 6 do 10 kg, samice są zdecydowanie mniejsze i ważą od 4 do 5 kg. Głowa kota rasy norweski leśny widziana z przodu ma kształt równobocznego trójkąta, natomiast profil jest długi i prosty, bez załamań w linii (bez stopu). Uszy duże, szerokie u nasady i zakończone pędzelkami. Oczy mają kształt owalny, są duże, osadzone lekko skośnie. Mogą występować w wielu kolorach, a barwa jest niezależna od koloru futra. Sierść półdługa, dwuwarstwowa, składająca się z wełnistego podszerstka pokrytego wodoodporną okrywą. Sama okrywa włosowa składa się z długich, szorstkich i błyszczących włosów. Włosy okrywowe występują głównie na grzbiecie, bokach i ogonie, natomiast podszerstek tworzy obfitą kryzę, gors i tzw. portki. Ogon jest długi i puszysty, sięgający minimum łopatek.
 

Umaszczenie

Dozwolone są wszystkie kolory, włącznie z białym. Nie dopuszcza się znaczeń point oraz kolorów: czekoladowego, lila, cynamonowego i płowego. Każda ilość białego jest dozwolona, niezależnie od wielkości i rozmieszczenia znaczeń.


Elegancki olbrzym

Pokaźne rozmiary osiągane przez osobniki tej rasy determinują potrzebę zadbania o kondycję stawów i kości. O atrakcyjności tego kota stanowi również gęsta sierść układająca się w charakterystyczną kryzę wokół szyi i długi, puszysty ogon, którego włosy mogą mieć nawet 30 cm długości. Ze względu na obie te cechy, bardzo ważne jest odpowiednie zbilansowanie diety.

Pytania i porady



Poprzedni slajd
Następny slajd
Poprzedni slajd
Następny slajd